Πρεπει να ημουν ακομη μαθητης οταν, πηγαινοντας προς το ΑΤΤΕΝΕ (το θερινο σινεμα στην οδο Λευκωσιας) ειδα αυτο το κτιριο το "Μεγαρον Σεϊλον".
Στην Αθηνα μονο καποια επαγγελματικα κτιρια στο κεντρο της πολης, και οι ακριβες βιλλες και επαυλεις ειχαν τοτε ονομα, γιατι αραγε να εχει και αυτη η πολυκατοικια; (νομιζω πως καπου υπαρχει αλλο ενα κτιριο της εποχης με εξ ισου εξωτικο ονομα).
Το συμπαθησα αυτο το κτιριο και, παλιοτερα, ανα διαστηματα φροντιζα να περνω απο την οδο Λευκωσιας για να το χαζευω.
"Μεγαρον Σεϊλον".
Μεγαρον, δηλαδη ενα μεγαλοπρεπες κτιριο, οχι ενα απλο κτιριο κατοικιων. Και.
Σεϊλον, ενα κτιριο που ο δημιουργος του φιλοδοξουσε να ειναι τοσο κοσμοπολιτικο που ενα Ευρωπαϊκο ονομα δεν του ταιριαζε, ο οριζοντας των φιλοδοξιων του ηταν η Απω Ανατολη.
Ο σχεδιασμος ομως μοντερνιστικος κεντροευρωπαϊκος, χωρις καμια σχεση με αποανατολιτικο εξωτισμο, πραγμα που σημαινει πως η μακρυνη Σεϊλον εθεωρειτο ενας τοπος που τον κηδεμονευε ο πολιτισμος των μεγαλων Ευρωπαϊκων μητροπολεων στον οποιο, προφανως, θεωρουσε πως ανηκε ο δημιουργος του κτιριου, μακρυα απο οποιονδηποτε Ελληνοκεντρικο τοπικισμο.
Η εξαιρετικη ομορφια της οψεως του κτιριου εγκειται, κατα την γνωμη μου, στο οτι ο σχεδιασμος της (εκτος απο πιστοτατος στα μοντερνιστικα προτυπα και εκτος απο ικανοποιητικοτατος ως προς τις επιλογες και τις σχεσεις των επι μερους στοιχειων της) διδει επιτυχεστατη υλικη μορφη στην (εικαζομενη) ιδεα του δημιουργου του κτιριου.
Τα επαλληλα μπαλκονια κατα μηκος της μακρας οψεως σε σχεση με τον μικρο αριθμο των οροφων δινουν την εντυπωση πως το κτιριο ειναι ενα υπρωκεανιο που αναχωρωντας απο την πλατεια Αμερικης της Αθηνας θα πλευσει (κατα καποιο τροπο θα εισβαλει) στην Σεϋλον η, αντιθετα, οτι το υπερωκεανιο καταπλεει στην πλατεια Αμερικης μεταφεροντας πλουτο που αποκτηθηκε στην Σεϋλον.
Μη τα πολυλογω, καθενας καταλαβαινει, νομιζω, τι ηταν αυτοι που ηθελαν τετοια κτιρια και τι ηταν το κοινο στο οποιο απευθυνονταν.
(η δευτερη φωτογραφια εχει ληφθει ετσι που να ειναι εμφανης η ομοιοτητα με υπερωκεανιο).
