γραμματικη, γλωσσα, γλωσσαμυντορες

Το σημειωμα γραφηκε απο το Σαββατο 18-01-2014 ως και την Κυριακη 26-01-2014 σαν σχολια σε αναρτηση του Aris Tsoukalas με τιτλο "άνθρωποι και ανθρώποι" που εγινε την Πεμπτη 16-01-2014 στο facebook στο χρονολογιο της ομαδας "ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ"
μεταβαση στην αναρτηση στο facebook:

https://www.facebook.com/groups/570603632965945/permalink/803335366359436/?stream_ref=2

Yiannis Linardhakis

Εχοντας διαβασει τα σχολια, πριν διαβασω στο link το αποσπασμα της, ξεκινησα με αρνητικη προκαταληψη για την συγκεκριμμενη γραμματικη.

Καθως διαβαζα ομως για τα ουσιαστικα σιγα σιγα αρχισα να αλλαζω γνωμη.

Η γραμματικη αυτη ειναι ευληπτη και ευχριστη και σ΄ αυτο, νομιζω, συμβαλλει αποφασιστικα η σχεδον διαγραμματικη παρουσιαση των κανονων αντι της πολυλογουδικης περιγραφης που, μεχρι τωρα, εγω τουλαχιστον, ηξερα.

Ειναι σαφως μια συνοπτικη γραμματικη χωρις πολυαριθμα παραδειγματα του τυπου: κατα το “...” κλινονται και τα “...,...,...) και χωρις ιστορικους και συντακτικους συσσχετισμους.

Στα χρονια μας που πολλα, ευκολα & ευχαριστα, διεκδικουν την προσοχη και το ενδιαφερον των μαθητων το συνοπτικο, το ευληπτο και το ευχρηστο ειναι θετικοτατα προσοντα ενος βιβλιου γραμματικης, γιατι κάλιο πεντε και στο χερι παρα δεκα και καρτερει (οσον αφορα τις γνωσεις γραμματικης, το γραφω εκ προσωπικης πειρας).

Θελουμε, δεν θελουμε, επειδη με την γραμματικη του σχολικου βιβλιου διαμορφωνεται καθοριστικα στους περισσοτερους απο εμας η αντιληψη για το γραμματικα σωστο, η Κρατικη σχολικη γραμματικη ρυθμιζει εκ των πραγματων την νεοελληνικη γλωσσα.

Ειναι θεμιτο να γινονται ρυθμιστικες παρεμβασεις στην νεοελληνικη (συγκεκριμμενα) γλωσσα με την συνοπτικη Κρατικη σχολικη γραμματικη και τα βιβλια του μαθηματος των νεων ελληνικων;

Η επικρατουσα αποψη της επιστημονικης ορθοδοξιας φαινεται πως ειναι αρνητικη, αλλα ειναι υποχρεωμενο το ελληνικο Κρατος στα θεματα γλωσσας να συμμορφωνεται με το επιστημονικα σωστο;

Και, εξαλλου, τηρειται απαρεκκλητα απο τους επιστημονες αυτη η τηρηση της επιστημονικης ορθοδοξιας;

26 Ιανουαρίου στις 6:47 μ.μ. · Μου αρέσει!

Yiannis Linardhakis

Δεν ειμαι ελληνιστης ουτε και γλωσσολογος και δεν εχω τις επιστημονικες γνωσεις και τις δεσμευσεις εκεινων, εχω ομως και εγω, οπως καθε αλλος ελληνογλωσσος, το δικαιωμα να συμμετεχω, στην αδιακοπη αναδιαμορφωση της γλωσσας με τον τροπο που την χρησιμοποιω καθημερινα και με την κοινολογηση της αποψης μου για την διαχρονικη μεταβολη της.

Η νεοελληνικη κοινη γλωσσα ειναι αρκετα ευρυχωρη· αυτο το ξερει καθενας απο την εμπειρια του και αυτο επιβεβαιωνεται απο τα παραδειγματα του αποσπασματος γραμματικης στο οποιο παραπεμπει το link.

Αλλα ειναι απαραιτητο ή και σκοπιμο να υποστηριζεται ολο το σωμα αυτης απο την σχολικη γραμματικη;

Ειναι σαφες απο το λεξιλογιο, τους γραμματικους & φωνητικους κανονες πως υπαρχει ενας κυριος κορμος, που προερχεται απο συνθεση της Πελοποννησιακης κοινης, της Καθαρευουσας, νεολογισμων, δανειων & αντιδανειων που στατιστικα χρησιμοποιειται περισσοτερο απο καθε αλλη διαλεκτο.
26 Ιανουαρίου στις 6:48 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1

Yiannis Linardhakis

Ανεξαρτητα και μαλλον κοντρα στην επιστημονικη ορθοδοξια, απο της ιδρυσεως του το νεοελληνκο Κρατος επεδιωξε και πετυχε την αξιοθαυμαστη συνοχη και σταθεροτητα του με την θεσμικη και πρακτικη επιβολη επισημης κρατικης (συνδιοικουσης) ορθοδοξης Χριστιανικης εκκλησιας (υπο τον μανδυα επισημου θρησκευτικου δογματος, που στα τελευταια συνταγματα μετονομασθηκε σε επικρατουσα θρησκεια), επισημου ιστορικου δογματος (κατα την διηγηση του, Κωνσταντινου Παπαρρηγοπουλου) και επισημου γλωσσικου δογματος (με την κλασικιστικης διαυγειας καθαρευουσα & την αρχαϊζουσα γραμματικη της που φαινεται πως εμπλουτισε αρκετα το ανεπαρκες για τις τοτε γνωστικες και επικοινωνιακες αναγκες παραδεδομενο & εν χρησει λεξιλογιο των γηγενων ελευθερων νεοελληνων, αν δεν βελτιωσε και τις δυνατοτητες σκεψης τους).

Χαρακτηριστικο (ξεπερασμενο και γι΄ αυτο ακατανοητο τωρα πια) καταλοιπο στο οποιο ολοκληρωνονται αυτα τα τρια επισημα εργαλεια (θρησκειας, ιστοριας, γλωσσας) ειναι το (ισχυον ακομη) κρατικο μονοπωλιο διαχειρισης & διανομης των μεταλυκειακων γνωσεων, με τα Κρατικα Πανεπιστημια.

Διαβασα στην Βικιπαιδεια πως η ελληνικη (χωρις προσδιορισμο) γλωσσα ειναι επισημη γλωσσα της Ελλαδας.

Τι ειναι και γιατι να υπαρχει στις μερες μας επισημη γλωσσα στην Ελλαδα; Και αν δεν υπαρχει επισημη γλωσσα τι γινεται; Αν ομως υπαρχει επισημη γλωσσα μπορει καθενας κατα το γουστο του ή την απουσια γουστου να την τροποποιει; Και αν, χωρις ρυθμιστικο ελεγχο, με τα απο χρονια χρηση και στην τυχη, η επισημη γλωσσα καταντησει μη αποτελεσματικη (π.χ. ασαφης, πολυ περιφραστικη, κατακερματισμενη σε ισοτιμα ιδιολεκτα κλπ) πως θα γινεται η οργανωμενη, η ασφαλης, η δεσμευτικη και η τυπικη επικοινωνια και μεταδοση γνωσεων;

Προεχει η προστασια της φυσικης (αν υπαρχει πια κατι τετοιο) μεταβολης της γλωσσας ή η προστασια της αποτελεσματικοτητας της επισημης γλωσσας ως επισημου συστηματος (λεκτικης) επικοινωνιας;

Τα παραπανω αφορουν συγκεκριμμενα την περιπτωση της Ελλαδας:

που η (με πολλων δεκαετιων κοπους και πολιτισμικες θυσιες διαλεκτων & γλωσσικων ιδιωματων) επιβολη ευρειας γλωσσικης ομοιογενειας δικαιωνει (τωρα πια) την υπαρξη επισημης γλωσσας,

που εχει στις τελευταιες δεκαετιες καλλιεργηθει μια γενικη κουλτουρα τσαπατσουλιάς & αρπακόλλας σε ο,τι προϋποθετει πειθαρχια & σεβασμο σε κανονες,

που το υποτιθεμενο ατομικο, αυθορμητο ή βιωματικο εχουν γινει συμβατικοι (σχεδον κατεστημενοι) κανονες συμπεριφορας

και που μιμητικη ξενομανια και εθνικη μεγαλομανια ειναι ενας αξεχωριστος αχταρμας.
26 Ιανουαρίου στις 6:48 μ.μ. · Μου αρέσει!

Yiannis Linardhakis

Λεγεται πως σε αλλες γλωσσες συντιθενται ή εισαγονται συνεχως νεες λεξεις ή προσαρμοζονται παλαιες λεξεις σε νεα νοηματα, γιατι οχι και ατα Ελληνικα;

Οταν λεμε αλλες γλωσσες εννοουμε γλωσες καθολικης καθημερινης χρησεως απο 10 – 12 εκατομυρια ή απο 60 - 300 και ανω εκατομυρια ανθρωπων; Εχει ενδιαφερον αυτο γιατι η γλωσικη ασταθεια εχει υψηλο γνωστικο και οικονομικο κοστος σε γλωσσες λιγων εκατομυριων ανθρωπων.

Με την γλωσσα (σε αντιθεση προς τις τοπικες, επαγγελματικες, νεανικες κλπ διαλεκτους της γλωσσας) υπηρετειται η αξιοπιστη καθολικη συνενοηση μεγαλων ομαδων του γενικου πληθυσμου με εγκυρους ορους και τροπους που παραμενουν σταθεροι για μεγαλα χρονικα διαστηματα για να παραμενουν αξιοποιησιμα και κατανοητα τα συγγραμματα, τα νομικα & οικονομικα κειμενα, τα ιστορικα ιδιωτικων & δημοσιων υποθεσεων χωρις αναγκη μεταγλωττισμων αρα ερμηνειων.

Ενα παραδειγμα που με απασχολει.

Πολλα σπουδαια κειμενα της συγχρονης διεθνους σκεψης επι δεκαετιες δεν υπαρχουν στην ελληνικη γλωσσα, γιατι; Επειδη το κοστος μεταφρασης, εκδοσης, διανομης για τον ιδιωτη εκδοτη ειναι απαγορευτικα υψηλο λογω μικρου κοινου. Αυτονοητο νομιζω ειναι πως το κοστος για τον νεοελληνικο πολιτισμο ειναι τεραστιο απο την ελλειπη γνωση ή την απουσια γνωσης της συγχρονης διεθνους σκεψης. Αν καποια απο αυτα τα κειμενα εκδοθουν σε ποια φαση / τυπο της γλωσσας πρεπει να εκδοθουν; Αποφασιζει ο εκδοτης ή ο μεταφραστης στη τυχη κατα τις προσωπικες τους επιλογες; Και αν αλλαξει η γλωσσα; Αχρηστευεται η εκδοση; Η ιδιωτικη ζημια των εκδοτων απο αποτυχημενες επιλογες, μεταξυ των οποιων ειναι οι γλωσσικες, δεν ειναι αποκλειστικα ιδιωτικη (ζημια) γιατι η αποτυχια αποθαρρυνει νεες εκδοσεις σε μελλοντικη ζημια του νεοελληνικου πολιτισμου. Η μεγαλη ζημια ομως αφορα την αχρηστευση παλαιων εκδοσεων. Μερικα κειμενα με κοπο και πονο εχουν εκδοθει στο παρελθον, σε οχι πολυ παλια φαση / τυπο της γλωσσας; σε ποσους και για ποσο χρονο θα παραμενουν ευκολονοητα / χρησιμα; Τα παλια βιβλια που βρισκονται σε ιδιωτικες & δημοσες βιβλιοθηκες και απομνημονευμενα απο παλαιους αναγνωστες με την μορφη που τα διαβασαν κοκ. αποτελουν “εθνικο” πλουτο κατα το οτι τα βιβλια ξαναδιαβαζονται ή οι γνωσεις χρησιμοποιουνται (και η χρηση γνωσεων ειναι συνυφασμενη με την γλωσσα στην οποιοα αυτες οι γνωσεις αποκτηθηκαν), εξαλλου οι παλιες εκδοσεις μπορουν να ξαναδιαβαζονται και να αναπαραγονται χωρις μεγαλες δαπανες.

Παρομοια ισχυουν και για παλια σπουδαια νεοελληνικα κειμενα (που τα διαχωριζω γιατι δεν χρειαζονται ακριβως μεταφραση αλλα μεταγλωττισμο). Αξιοσημειωτο (και το βρισκω εξαιρετικα ταπεινωτικο) ειναι πως πριν λιγα χρονια κυκλοφορισαν(;) μεταγλωττισμενα διηγηματα του Αλεξανδρου Παπαδιαμαντη (και αν απο την ηθογραφια αφαιρεθει η αισθηση απο απορρειε απο την γλωσσα ποσο ειναι αυτο που μενει;).

Ειναι επιθυμητος ο παροπλισμος του πλουτου των υπαρχοντων γραπτων ντοκουμεντων υπερ των αβιαστων μετασχηματισμων της γλωσσας σε ενα παραγωγικα περιθωριακο, μικρου πληθυσμου Κρατος οπως η Ελλαδα ;

Οταν λεμε συντιθενται ή εισαγονται συνεχως νεες λεξεις, εννοουμε οτι (στις περισσοτερες περιπτωσεις) συντιθενται ή εισαγονται νεες λεξεις για να δηλωθουν νεα ή παλια νοηματα; και οταν λεμε προσαρμοζονται παλαιες λεξεις σε νεα νοηματα, εννοουμε προσαρμοζονται παλιες λεξεις σε νεα νοηματα για τα οποια υπηρχαν ή δεν υπηρχαν ηδη λεξεις; Εχει ενδιαφερον αυτο γιατι: α) αν συντιθενται ή εισαγονται νεες λεξεις ή αν προσαρμοζονται παλαιες λεξεις για να δηλωθουν νεα νοηματα προκειται αναμφισβητητα περι προοδου αφου ετσι προσαρμοζεται η γλωσσα σε νεες απαιτησεις, ενω, αν συντιθενται ή εισαγονται νεες λεξεις και αν προσαρμοζονται παλιες λεξεις για να δηλωθουν παλαια νοηματα (σε μια ηδη πολυ πλουσια, οπως η ελληνικη, γλωσσα) προκειται πιθανωτατα περι λεξιπενιας, ή περι περιφρονησεως του υπαρχοντος λεξιλογιου (δηλαδη της γλωσσας) ή απλα περι απατης (θυμιζω, ετεροχρονισμος, αναπαλαιωση, αναδομηση, κλπ του μικρου Λαλιωτικου γλωσσικου πραξικοπηματος).

Ειναι επιθυμητη η ανεξελεγκτη παραγωγη, εισαγωγη, προσαρμογη λεξεων στην μεγαλου λεκτικου πλουτου γλωσσα ενος χωρις δυναμισμο στην συγχρονη επιστημονικη, τεχνολογικη, πενευματικη, πολιτιστικη παραγωγη Κρατους 10 - 12 εκατομυριων ανθρωπων οπως η Ελλαδα;
26 Ιανουαρίου στις 6:49 μ.μ. · Μου αρέσει!

Yiannis Linardhakis

Υπαρχει αρκετη επιχειρηματολογια υπερ της ισοτητας δικαιωματων εγγραμματων και αγραμματων στην διαμορφωση της νεοελληνικης γλωσσας, ομοιως (υπαρχει) μεγαλο ενδιαφερον για την προστασια των αγραμματων απο εις βαρος τους ρατσιτικες διακρισεις εκ μερους των εγγραμματων. Απο πολλους θεωρειται πως, κατα καποιο τροπο, αυτες, η ισοτητα δικαιωματων & η προστασια απο ρατσιστικες διακρισεις, πρεπει να κατοχυρωνονται και με την καταχωρηση των γλωσσικων συνηθειων τους στις γραμματικες· με επιβολλη εξωγλωσσικων, ηθικων και νομικων κανονων στους συντακτες τους (των γραμματικων) ανεξαρτητων απο την επιστημονικη ορθοδοξια.
26 Ιανουαρίου στις 6:50 μ.μ. · Μου αρέσει!

Yiannis Linardhakis

Ποιοι ειναι σημερα οι αγραμματοι που χρειαζονται προστασια και ποσων οι γλωσσικες συνηθειες εχουν αξιοσημειωτη συχνοτητα και δυναμικη τοση, που να δικαιολογειται η καταχωρηση τους σε ενα βιβλιαρακι συνοπτικης σχολικης γραμματικης;

Ειναι πραγματι ηλικιωμενες γιαγιαδες (αϊντε να βαλω και τους παπουδες) οπως συχνα λεγεται;

Το 2010 το ανω των 65 ετων το ποσοστο του πληθυσμου ηταν ~19% (~10,6% γυναικες & ~8,4% ανδρες). Ποσοι απ΄ αυτους ηταν αγραμματοι; Οι μισοι; Δηλαδη οι ανω των 65 ετων αγραμματοι ηταν το ~9,5% του πληθυσμου (~5,3% γυναικες & ~4,2% ανδρες); Ποσοι απ΄αυτους ηταν εξ αναγκης αγραμματοι (δηλαδη ενω ηθελαν, εμποδιστηκαν για διαφορους λογους να εκπαιδευτουν, ακομη και σε σχετικα μεγαλη ηλικια); Οι μισοι; (λεω πολλους αλλα δεν πειραζει). Δηλαδη οι ανω των 65 ετων εξ αναγκης αγραμματοι ηταν το ~4,75% του πληθυσμου (~2,64% γυναικες & ~2,11% ανδρες); Απο αυτο το ποσοστο του πληθυσμου των αναγκαστικα αγραμματων ποσοι ειναι τοσο δραστηριοι ωστε οι γλωσσικες συνηθειες τους να επιρεαζουν τους νεωτερους (δηλαδη δεν ειναι ανω των 80 χρονων, δεν εχουν ανοια ή αλλες βαριες παθησεις κλπ); Οι μισοι; Δηλαδη το ~2,4% του πληθυσμου (~1,35% γυναικες & 1,05% ανδρες); Απ΄αυτο το ποσοστο του πληθυσμου των αναγκαστικα αγραμματων αλλα δραστηριων των οποιων οι γλωσσικες συνηθειες επιρεαζουν τους νεωτερους ποσων οι γλωσσικες συνηθειες ειναι σημαντικα διαφορετικες απο τον κυριο κορμο της κοινης νεοελληνικης; Του 80%; Δηλαδη εκτιμω πως το ποσοστο των αναγκαστικα αγραμματων ηλικιωμενων γιαγιαδων και παπουδων ηλικιας ανω των 65 ετων, που παραμενουν τοσο δραστηριοι ωστε οι σημαντικα διαφορετικες απο τον κυριο κορμο της νεοελληνικης κοινης γλωσσικες συνηθειες τους να επιρεαζουν τους νεωτερους ειναι ~1,9% (~1,05% γυναικες & 0,85% ανδρες) με φθινουσα προοπτικη.

Εχουν οι γλωσσικες συνηθειες του φθινοντος υπερηλικου ~1,9% του πληθυσμου συχνοτητα τοση, που να δικαιολογειται η καταχωρηση τους σε ενα βιβλιαρακι Κρατικης συνοπτικης σχολικης γραμματικης; (για λογους στατιστικης και οχι για λογους διακρισεων σε βαρος τους).

Τελος, αυτες/οι αγραμματες/οι γιαγιαδες & παπουδες παρεμειναν προσκολλημενες/οι στο δυσκολο παρελθον τους καθολικα, ή κυριως σε σχεση με την γλωσσα; Νομιζω απο πολλα χρονια ηδη καμια γιαγια δεν φορα τσεμπερι και καμια δεν ξεχνα τα χαπια της, επεισης απο πολλα χρονια ολες/οι βλεπουν πολλη τηλεοραση που ειναι σημαντικωτατος παραγων διαμορφωσης γλωσσικων συνηθειων και νομιζω πως αρκετες/οι απ΄αυτες τις γιαγιαδες και τους παπουδες, αν ηθελαν οσο ηταν νεοι, θα μπορουσαν, προς οφελος τους, να εχουν προσαρμοσει εκτος σχολειου τις γλωσσικες τους συνηθειες στον κυριο κορμο της νεοελληνικης κοινης.

Αν τυποι που χρησιμοποιουσαν αγραμματες προγιαγιαδες καταγραφονται ως δοκιμοι, μηπως τοτε πρεπει και τυποι που χρησιμοποιουν καθαρευσουσιανες/οι εγγραμματες γιαγιαδες και παπουδες να καταγραφονται επεισης σε ενα βιβλιαρακι Κρατικης συνοπτικης σχολικης γραμματικης ως δοκιμοι και παει λεγοντας;
26 Ιανουαρίου στις 6:51 μ.μ. · Μου αρέσει!

________________________________________________________________________

Yiannis Linardhakis

Βρηκα, ψαχνοντας, πως σε μια μελετη του Εθνικου Κεντρου Βιβλιου εκτιμαται οτι το 2008 υποεκπαιδευμενοι ηταν το ~45% του πληθυσμου της Ελλαδας, δεκα φορες μεγαλυτερο απο το ~4,75% (οπως το προχειρα υπολογισα παραπανω) των ανω των 65 ετων εξ αναγκης αγραμματων. Και αν αυτοι οι ανω των 65 ετων αγραμματοι ειναι το ~9,5% του πληθυσμου (οπως προχειρα το υπολογισα παραπανω), τοτε το ~35,5% του κατω των 65 ετων (ενεργου) πληθυσμου της Ελλαδας ειναι υποεκπεδευμενοι. Βρηκα επεισης πως υποεκπαιδευμενοι ειναι το 10,6% των νεων 15 ως 24 ετων!

Αν συνεχιζουν να υπαρχουν το 2014 αποκλισεις απο τον κυριο κορμο της νεοελληνικης κοινης με συχνοτητα τοση που να δικαιολογειται η καταχωρηση τους σε ενα βιβλιαρακι Κρατικης συνοπτικης σχολικης γραμματικης, αυτες μαλλον συνηθιζονται απο τους υποεκπαιδευμενους του ενεργου πληθυσμου και οχι απο αγραμματες γιαγιαδες & παπουδες (γιατι βρηκα μιαν αλλη μελετη κατα την οποια απο τους μαθητες των μεγαλυτερων ταξεων του σχολειου γινεται εκτενης χρηση και “λόγιων” τυπων της γλωσσας ενω απο τους μαθητες των μικροτερων ταξεων του σχολειο χρησιμοποιουνται και οι λαϊκοι τυποι της γλωσσας).

Σημειωνω πως οσοι το 2014 ειναι νεωτεροι απο 65 ετων δεν πηραν ή εγκατελειψαν την υποχρεωτικη 9ετη εκπαιδευση μετα το 1964 και οι περισσοτεροι μετα το 1974 και οσοι το 2014 ειναι νεωτεροι απο 24 ετων δεν πηραν ή εγκατελειψαν την υποχρεωτικη 9ετη εκπαιδευση μετα το 2004!

Γιατι αραγε; Υπηρχαν μετα το 1964, το 1974 και ιδιως μετα το 2004 στην Ελλαδα τετοιες συνθηκες που να αναγκαζεται το 35,5% του πληθυσμου να εγκαταλειπει προωρα το σχολειο;

Και καλα εγκατελειψαν, για δικους τους λογους οι περισσοτεροι, το σχολειο. Δεν ειχαν φιλους; Δεν εβλεπαν ουτε τηλεοραση; Δεν διαβαζαν ουτε αθλητικες εφημεριδες; Τι εκαναν στην ζωη τους δεν δουλευαν; δεν ειχαν συναδελφους ή προϊσαμενους που να μιλουν τον κυριο κορμο την νεοελληνικης κοινης; Ζουσαν με την αγραμματη γιαγια τους και αυτην μονο ακουγαν να μιλα;

Μαλλον απιθανο! Εξ αλλου δεν ανηκουν ολοι σε μια κατηγορια!

Υπαρχουν οι μητροδιδακτοι την ελληνικη για τους οποιους γλωσσικες συνηθειες σημαντικα διαφορετικες απο τον κυριο κορμο της νεοελληνικης κοινης κατα την γνωμη μου οφειλονται σε αδιαφορια ή (και) περιφρονηση για την γνωση & την γλωσσα ή (και) αμβλυνοια.

Εχουν οι γλωσσικες συνηθειες οσων μητροδιδακτων την ελληνικη εγκατελειψαν την υποχρεωτικη 9ετη εκπαιδευση απο αδιαφορια, περιφρονηση στην γνωση & στην γλωσσα ή απο αμβλυνοια, τοση εγκυροτητα που να δικαιολογειται η καταχωρηση τους σε ενα βιβλιαρακι Κρατικης συνοπτικης σχολικης γραμματικης;

Υπαρχουν (και δεν ειναι καθολου λιγοι) οι μεταναστες που εφθασαν στην Ελλαδα σε μεγαλη ηλικια για τους οποιους γλωσσικες συνηθειες σημαντικα διαφορετικες απο τον κυριο κορμο της νεοελληνικης κοινης οφειλονται στο οτι οι περισσοτεροι ουδεποτε διδαχθηκαν ελληνικα.

Εχουν οι γλωσσικες συνηθειες των μεταναστων τοση εγκυροτητα που να δικαιολογειται η καταχωρηση τους σε ενα βιβλιαρακι Κρατικης συνοπτικης σχολικης γραμματικης; (αν και αποτελουν δυναμικο μερος του πληθυσμου με ποσοστο μαλλον μεγαλυτερο απο το ~1,9%).

Παντως οσοι απο τους μεταναστες εχουν ικανοποιητικη γνωση της ελληνικης (συνηθως Αλβανοι και Ρουμανοι) προτιμουν τον κυριο κορμο της νεοελληνικης κοινης και οχι τους τυπους των λαϊκων παραλλαγων, που κατα την γνωμη μου φανερωνει ενδιαφερον και θεληση για καλη προσαρμογη και ενσωματωση στην ελληνικη κοινωνια, αλλα και εμμεσα αποκαλυπτει την κατευθυνση της νεοελληνικης γλωσσας!

Υπαρχουν (και ειναι αρκετοι, δραστηριοι και κατανεμημενοι σε ολες τις ηλικιες) οι ομογενεις (λεγομενοι) Ρωσοποντιοι οι περισσοτεροι απο τους οποιους μιλουν κουτασα στραβα κατι ελληνικα .

Εχουν οι γλωσσικες συνηθειες των ομογενων Ρωσοποντιων τοση εγκυροτητα που να δικαιολογειται η καταχωρηση τους σε ενα βιβλιαρακι Κρατικης συνοπτικης σχολικης γραμματικης ;

Υπαρχουν οι πληθυσμιακα δυναμικοι μειονοτικοι (μουσουλμανοι της Θρακης και τσιγγανοι) που αρνουνται την ενσωματωση τους στην Ελληνικη κοινωνια αλλα αρκετοι μιλουν εξ αναγκης ελληνικα.

Αν μειονοτικοι (μουσουλμανοι της Θρακης και τσιγγανοι) που αρνουνται την ενσωματωση τους στην Ελληνικη κοινωνια, αλλα μιλουν εξ αναγκης ελληνικα, εχουν καποιες γλωσσικες συνηθειες σημαντικα διαφορετικες απο τον κυριο κορμο της νεοελληνικης, εχουν αυτες οι γλωσσικες συνηθειες τοση εγκυροτητα που να δικαιολογειται η καταχωρηση τους σε ενα βιβλιαρακι Κρατικης συνοπτικης σχολικης γραμματικης;

26 Ιανουαρίου στις 6:52 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1

Yiannis Linardhakis
Υπαρχουν ομως και καλα εκπαιδευμενοι εγγραμματοι που προτιμουν μια στριφνη αρχαϊζουσα γλωσσα (για την καθαρευουσα ή την απλη καθαρευουσα των μαθητικων μου χρονων μαλλον κανεις δεν ενδιαφερεται πια)· αυτοι, ισως να γινουν αρκετοι και τοτε, ενδεχομενως θα απαιτησουν την καταχωρηση των γλωσσικων συνηθειων και προτιμησεων τους σε ενα μελλοντικο βιβλιαρακι Κρατικης συνοπτικης σχολικης γραμματικης.

Αρκετοι απ΄αυτους (οι πιο καινουργιοι απ΄οσους ξερω) ζητουν καταφυγιο στην εξιδανικευμενη αρχαιοτητα και σε μια αρχαιοπρεπη γλωσσα μη αντεχοντας τις αλλεπαλληλες απογοητευσεις που ακολουθησαν την παταγωδη καταρρευση της απο δεκαετιες σαθρης ελληνικης οικονομιας και (μη αντεχοντας) την αποθαρρυνση απο την αποκαλυψη της εγκληματικης ανικανοτητας των πολιτικων & οικονομικων ελιτ περιφημα μελη των οποιων συμμετειχαν και σε εγκληματικες συμμοριες (και ειναι ηδη καταδικοι, υποδικοι, φυγοδικοι, καταζητουμενοι, δραπετες).

Ειναι και οι παντα καραδοκουντες εθνοκαπηλοι γλωσσαμυντορες που εκμεταλλευονται καθε δυσκολια και απογοητευση για να προωθησουν την αντιδραστικη ιδεολογικη πραματεια τους.

26 Ιανουαρίου στις 6:52 μ.μ. · Μου αρέσει!

Νομιζω πως στις μερες μας που, μετα απο παρα πολλων δεκαετιων κοπους και διαμαχες επιτελους οι νεοελληνες εχουμε μια γλωσσα κατανοητη απ΄ ολους μας, με πλουσιο και ακριβεστατο λεξιλογιο, με σχετικα ευκολους γραμματικους και συντακτικους κανονες που καλυπτουν χωρις πολλες εξαιρεσεις και ειδικες περιπτωσεις τις περισσοτερες αναγκες, ειναι θεμιτο να γινονται ρυθμιστικες παρεμβασεις σ' αυτη η γλωσσα για να διατηρηθει οσο περισσοτερο γινεται κοντα στην τωρινη μορφη της, προκειμενου τα πολλα συσσωρευμενα πλεον παλια και νεα κειμενα και ηχογραφηματα να συνεχισουν να ειναι αρκετα ευκολα κατανοητα και αξιοποιησιμα απο τους περισσοτερους για μεγαλο μελλοντικο χρονικο διαστημα χωρις αναγκη μεταγλωττισμων.

26 Ιανουαρίου στις 6:52 μ.μ. · Μου αρέσει!

για τα αρχαια & νεα ελληνικα

Το σημειωμα γραφηκε το Σαββατο 21-12-2013 σαν σχολια σε αναρτηση του Βασιλης Κυριακακος που εγινε την Δευτερα 20-12-2013 στο facebook στο χρονολογιο της ομαδας "ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ"
μεταβαση στην αναρτηση στο facebook: 
https://www.facebook.com/groups/570603632965945/permalink/786771871349119/

Yiannis Linardhakis Μου αρεσουν τα Νεα Ελληνικα, ειναι η γλωσσα στην οποια σκεπτομαι και επικοινωνω.
Τα Αρχαια Ελληνικα (οπως λενε οι γνώστες, που εγω δεν ειμαι, του αντικειμενου) ειναι δομικα αρτιωτερα απο τα Νεα Ελληνικα, γι΄αυτο αν και (αμεσα) μου ειναι πρακτικα αχρηστα, μ΄ενδιαφερουν και θα ηθελα να εχω (που δεν εχω) μια επαρκεια σ΄αυτα (τα Αρχαια) ωστε οι τωρινες δικες μου διατυπωσεις να ειναι σαφεις και αποτελεσματικες.
Βρισκω λοιπον πολυ χρησιμη την γνωση των Αρχαιων και (επειδη ειμαι μεν αρκετα παλιος αλλα δεν θελω να μπω σε ξενα χωραφια) διευκρινιζω πως Αρχαια εννοω την Αττικη διαλεκτο της κλασικης εποχης που διδαχθηκαμε, οι συνομηλικοι μου και εγω, στο σχολειο οταν τα Αρχαια ηταν κυριο (και βασικωτερο απο τα Νεα) μαθημα (δεν ξερω πως διδασκονται τωρα τα Αρχαια).
Προσωπικα (απολυτα περιστασιακα και ερασιτεχνικα, παντως), με ενδιαφερουν οι Ελληνικες λεξεις οσον αφορα την δημιουργια ή παραγωγη τους, την σχεση τους με τις λεξεις αλλων γλωσσων, και την διαχρονικη μεταβολη της μορφης και του νοηματος τους, γιατι ετσι καταλαβαινω ή φανταζομαι (πως καταλαβαινω) την αναδυση της εμπειρικης σκεψης και τις συγγενειες στην σκεψη των αρχαιων, Ελληνων και μη.
Ενα πολυ βολικο πεδιο αναφορας για ενδιαφεροντα σαν της προηγουμενης παραγραφου, νομιζω πως ειναι η Ομηρικη διαλεκτος (διαβαζω τωρα στο internet πως λεγεται επικη), ενω, και οι Μεσαιωνικες διαλεκτοι βοηθουν, αλλα (εχω την, αυθαιρετη, εντυπωση) σε πολυ μικροτερο βαθμο.
Βρισκω λοιπον χρησιμη την (ενδεικτικη τουλαχιστον) γνωση και της γλωσσας των Ομηρικων επων, η οποια, επιπλεον, λογω της αρχαϊκοτητας της ακομη και στην δικη μας μη μουσικη εκφορα του λογου διατηρει μια ευχαριστη παραδοξη ζωντανια και ποικιλια που ανοιγει και σε ΄μας γλωσσοπλαστικους οριζοντες.
21 Δεκεμβρίου στις 4:00 π.μ. · Μου αρέσει! · 1

Yiannis Linardhakis Ζω στην συγχρονη εποχη του ΔυτικοΕυρωπαϊκου πολιτισμου και δεν ειμαι αρχαιοδιφης (με ειδικα ενδιαφεροντα).
Στον συγχρονο ΔυτικοΕυρωπαϊκο πολιτισμο (και στον ΝεοΕλληνικο, κατα τον βαθμο που αυτος αποτελει κοματι του, γιατι καποιοι ισχυριζονται πως πολιτιστικα η Ελλαδα ανηκει στην Ανατολη και οχι στην Δυση) με τους αιωνες (οπως λενε οι γνώστες, που εγω δεν ειμαι, του αντικειμενου),εχουν ενσωματωθει αρκετα αποτελεσματικα οι περισσοτερες αξιες του ΑρχαιοΕλληνικου πολιτισμου οπως αυτες (οι αξιες) μετασχηματισθηκαν απο τις αξιες των Ρωμαϊκου και Χριστιανικου πολτισμων ωστε να ειναι λειτουργικες (ακομη) στις μερες μας.
Ομως.
Η εποχη που οι αξιες του πολιτισμου διδασκονταν πρακτικα (μεσω των ηθων, εθιμων, θρησκευτικων δοξασιων, παραμυθιων, αλληλοϋποστηριξης των μικρων κοινοτικων ομαδων, ενδοοικογενειακης συνεχειας των γενεων) εχει περασει ανεπιστρεπτι, υπαρχει λοιπον η αναγκη διδασκαλιας τους με την σχολικη εκπαιδευση για να μη μονοπωλει η αγορα (το λεγομενο πεζοδρομιο του προσφατου παρελθοντος) την διδασκαλια.
Και στις μερες που ζουμε τα γνωστικα αντικειμενα ειναι τοσο πολλα, διάφορα ή και ειδικα που ειναι πρακτικα αδυνατη η επαρκης (εστω και επιλεκτικη) προσεγγιση ολων τους στα μαθητικα χρονια.
Τι θα πρεπει να γινει λοιπον;
Θα πρεπει να δαπανηθει πολυτιμος εφηβικος χρονος (που περνα και χανεται γρηγορα) για την χρονικα εκτεταμενη (αλλα ποσοτικα οπωσδηποτε δειγματοληπτικη) διδασκαλια των ΑρχαιοΕλληνικων αξιων απο τα πρωτοτυπα ή μεταφρασμενα κειμενα; (αξιων που ηδη εχουν μετασχηματισθει απο τιους Ρωμαϊκο και Χριστιανικο πολιτισμους και δεν υπαρχουν πια αυτουσιες).
Νομιζω πως η διδασκαλια απο πρωτοτυπα ή μεταφρασμενα εκτεταμενα κειμενα ειναι μια ανεπιτρεπτη στην εποχη μας σπατάλη εφηβικου χρονου.
Νομιζω, αντιθετα, πως η αναλυτικη και μακροχρονη διδασκαλια της ιστοριας της ΑρχαιοΕλληνικης σκεψης (δεν περιλαμβανω εδω την επιστημη που νομιζω, αλλα δεν επιμενω, πως με εξαιρεση την γεωμετρια και την αστρονομια ηταν μεθοδολογικα ανυπαρκτη) σε ζητηματα, δικαιου, πολιτικης, στρατιωτικων ενεργειων, ληψεως αποφασεων, τεχνικων, μηχανικων, ιατρικων μεθοδων και εφαρμογων, ισως και αλλων τομεων του πραγματικου κοσμου που τωρα μου διαφευγουν θα ενισχυσει επι της ουσιας την εθνικη αυτοπεποιθηση των μαθητων και θα τους βοηθησει στην ενηλικη ζωη τους πολυ περισσοτερο απο την διδασκαλια τραγωδιων, μυθολογιων, φιλοσοφικων & ηθικων αποψεων των οποιων ο,τι ηταν πραγματι λειτουργικο τοτε (και ισως ειναι σημερα ακομη), μαλλον θα πρεπει να ειχε ενσωματωθει στις (παραπανω αναφερθεισες) πρακτικες δρασεις των Αρχαιων (μικρες παραπομπες σε αμεταφραστα περιεκτικα αποσπασματα απο Αρχαια κειμενα θα ειναι,πιστευω, ευεργετικωτατες κατα τιην διδασκαλια).
21 Δεκεμβρίου στις 4:01 π.μ. · Μου αρέσει!

Yiannis Linardhakis με αφορμη το σχολιο της κ. Σοφια Ταμπακακη:
1. νομιζω πως στην Κρητη υπαρχει μεγαλες αποκλησεις της προφορας των λεξεων και ο,τι ειναι σωστο στο Λασιθι, μπορει να ειναι λαθος στο Ηρακλειο ή στα Χανιά.
2. αν και σποντα στην σποντα χαθηκε το αρχικο αντικειμενο της αναρτησης μου γενηθηκαν δυο ερωτηματα:
2.α. σε περιπτωσεις οπως ο τακος, ντακος, νταγκος πως ευρισκεται η αυθεντικη λεξη απο την οποια προκυπτουν οι ιδιωματικες, παρεφθαρμενες ή (και) ασχετες προφορες;
το λεξικο του κ. Dionysios Dennis Kamilos εχει το "τακος", και ασφαλως ειναι η λεξη απ΄την οποια προερχονται οι αλλες, αλλα τωρα πια ο ντακος ή νταγκος εχει, απ' αφορμη την μεγαλη προβολη του στις κουζινοεκπομπες, αυτονομηθει αρκετα αρα,
2.β. ποτε εκδοχη της προφορας μιας λεξης αναβαθμιζεται σε νεα λεξη;
ισως εχει απαντηθει η ερωτηση εδω ή στο Γ.Π.
αν οχι και, αν υπαρξουν απαντησεις, μηπως αυτες δοθουν σε αλλη αναρτηση;
22 Δεκεμβρίου 2013 στις 1:32 π.μ. · Μου αρέσει! · 1

Yiannis Linardhakis ναι, τωρα που το ξαναβλεπω καταλαβαινω πως η διατυπωση μου θα ηταν σωστωτερη (αλλα πολυλογουδικη) αν ειχα γραψει:
2.β. σε ποιες περιπτωσεις νομιζετε πως, κατα την κριση του λεξικογραφου και συμφωνα με τις γενικες αρχες συνταξεως των λεξικων, θα μπορουσε η παραλλαγη μιας λεξεως να θεωρηθει νεα αυτονομη λεξη που θα ηταν χρησιμη η καταχωρηση της σε ιδιαιτερο λημμα;
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ - ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ (ασφαλως οχι σπουδαιο ή κρισιμο) τον ντακο - νταγκο εναντι του τακου.
οπως φανηκε απο τον μη αυτοματο συσσχετισμο του τακου-παξιμαδιου με τον ξυλινο τακο-τακακι κλπ, η επικρατουσα σημερα εννοια ειναι αυτη του παξιμαδιου, και ΑΦΟΥ συντρεχουν εξειδικευση νοηματος και συγκεκριμμενη προφορα & γραφη λεξικογραφικα ισως ειναι ωρα για αυτονομηση της λεξης ντακος ή νταγκος (η μια απο τις δυο ως παραλλαγη) απο τον τακο (προκυπτει και το οφελος μιας επιπλεον λεξεως στην νεοΕλληνικη γλωσσα - αστειευομαι).
22 Δεκεμβρίου 2013 στις 3:08 π.μ. · Τροποποιήθηκε · Μου αρέσει!


Yiannis Linardhakis οσον αφορα την καμηλα - γκαμηλα προσωπικη μου (ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΗ) εντυπωση ειναι πως η μεταβολη απο κ σε γκ ή χ, απο τ σε ντ, απο π σε μπ ή φ, κανοντας τα κ, τ, π, ηχητικα βαρυτερα προσθετει μια υποτιμητικη χροια στο νοημα της λεξης ή δινει μια αισθηση προχειροτητας και αμεσοτητας (παλι καπως μειωτικη αλλα συνηθως χωρις προσβλητικο στοιχειο)
η κακομορφη και μπαταλω καμηλα γινεται γκαμηλα,
το τουφεκι γινεται ντουφεκι ή χειροτερα ντουφεκα,
ο τελαλης γινεται ντελαλης
το ταβανι γινεται νταβανι
το πιστολι γινεται μπιστολι ή μπιστολα κ.ο.κ.
22 Δεκεμβρίου 2013 στις 4:16 π.μ. · Μου αρέσει!


Yiannis Linardhakis αυτη η αναφορα στο "σοβαρο ορθογραφικο λαθος" ειναι ασαφως πισω απο την εντυπωση μου πως η προσθηκη -ν- πριν το -τ- (και τα αλλα παρομοια που εγραψα) δινει μια υποτιμητικη χροια στην λεξη.
κανω κατι λαθος - απρεπες στην λεξη (συνηθεστερα οταν το κανω εσκεμμενα ή απο αδιαφορια ) αρα θελω να υποβιβασω το νοημα της.
22 Δεκεμβρίου 2013 στις 2:47 μ.μ. · Μου αρέσει! · 2

Για την ορθογραφια και την ανορθογραφια

Το σημειωμα γραφηκε την Κυριακη 17-03-2013 σαν απαντησεις σε σχολιο του Babis Thodoropoulos που εγινε την Πεμπτη 14-03-2013 σε αναρτηση του Yiannis Linardhakis στο facebook στο χρονολογιο του "Καθε Σαββατο στην Αθηνα"  την Τριτη 13-03-2013 
μεταβαση στο facebook:
https://www.facebook.com/groups/107446506033882/permalink/342235325888331/?comment_id=343413959103801&offset=0&total_comments=6
.

@ Babis Theodoropoulos:

Διορθωνω αμεσως το –ωδυνεν- σε –ωδινεν- οπως μου υποδειχνετε.

Πουθενα δεν εγραψα πως η ορθογραφια δεν εμπιπτει στην σφαιρα των ενδιαφεροντων μου.

Αντιθετα εγραψα πως προθυμα αμεσως θα διορθωσω ολα τα λαθη που θα μου σημειωσετε, αρα το ενδιαφερον μου για την ορθογραφια ειναι προφανες.

Επεισης εγραψα, με καποια στενοχωρια, πως ποτε δεν ημουν και ακομη δεν ειμαι καλος στην ορθογραφια και, τωρα, συμπληρωνω πως, αν και, ο,τι γραφω το γραφω χρησιμοποιωντας το λεξικο σαν ορθογραφικο δεκανικι (μια μεγαλη πρακτικη δυσκολια).σιγουρα μου ξεφευγουν αρκετα λαθη.

Ανεφερα πως αν και ανορθογραφος καταφερνω εντουτοις να συνεννοουμαι θελοντας να τονισω πως εχουν αδικο οσοι απο τους πολλους που δεν εχουν αυτο το εκ γενετης ελαττωμα (του να ειναι ανορθογραφοι) κρινουν πως οι ανορθογραφοι εχουν λιγωτερα δικαιωματα στην επικοινωνια ή στην προοδο, χωρις να θελω να μειωσω την αξια της ορθογραφιας.

Οι εντυπωσιακες φρασεις ως τιτλοι ειναι σαν τα εντυπωσιακα περιτυλιγματα, μπορει να προβαλλουν κατι σημαντικο ή κατι ασημαντο.

Οσον η συγκεκριμμενη αναφορα με αφορα, γιατι να αυτολογοκριθω στερωντας εγω ο ιδιος τα σημειωματα μου απο εναν ετυπωσιακο τιτλο, ειδικα στην περιπτωση κριτικης των αποτελεσματων του διαγωνισμου rethink Athens που εντυπωσιακο περιτυλιγμα και περιεχομενο ταυτιζονται; Και, δεν βλεπω γιατι πρεπει να γνωριζω κατα βαθος την φραση που χρησιμοποιησα, οι πιθανοι αναγνωστες μου (ακροατηριο γραφετε) την γνωριζουν, ολοι, σε βαθος ωστε να συγχισθουν απο την χρηση που της εκανα; (αν η χρηση της ειναι λανθασμενη).

Μαλλον εχουμε διαφορετικη αποψη σχετικα με την εκδηλωση του ενδιαφεροντος για το μελλον της Αθηνας και υποθετω πως σ’ αυτο οφειλεται η σχετικη παρεξηγηση.

.

Σχετικα με την ορθογραφια σημειωνω εκτενεστερα πως.

Ειμαι εκ γενετης ανορθογραφος, εχω αυτο το φυσικο ελαττωμα.

Στο δημοτικο σχολειο η εκθεση μου, με το ζορι τρια τεταρτα της σελιδας (οταν αλλα παιδια εγραφαν ανετα μιαμιση σελιδα), μου επεστρεφετο κατακοκκινη απο τις διορθωσεις του δασκαλου, τα πιο πολλα λαθη ηταν στους τονους, τους περισσοτερους τους ξεχνουσα ή εβαξα αλλους αντι αλλων, στα πνευματα ομως τα πηγαινα, εμπειρικα, αρκετα καλα (τις δασυνομενες λεξεις ποτε δεν καταφερα να τις αποστηθισω).

Τελος παντων μπορεσα να τελειωσω το δημοτικο και μπηκα τον Σεπτεμβριο με επανεξεταση στο γυμνασιο. (στην εποχη μου υπηρχαν εισαγωγικες εξετασεις απο το δημοτικο στο γυμνασιο και, εγω δεν καταφερα να εισαχθω τον Ιουνιο με την πρωτη εξεταση).

Πρωτη γυμνασιου και ειχα να αντιπαλαιψω με τις ισχνες μου δυναμεις δυο πανισχυρους, ατεγκτους αντιπαλους.

το αναγνωστικο Ζουκη (που οι γλωσσικα και γραμματικα αναξιοι το λεγαμε μπου-ζουκι).

και

την γραμματικη του Αχιλλεως Λ. Τζαρτζανου (που, να το ελαττωμα της ελλειψεως τονων, το ονομα του στο εξωφυλλο ηταν με κεφαλαια χωρις τονους και ποτε δεν εμαθα με σιγουρια αν ο ανθρωπος λεγοταν Τζαρτζάνος η Τζάρτζανος, αργοτερα μεγαλωνοντας, ειδα παλια βιβλια με τονισμο και των κεφαλαιων οποτε καταλαβα το αστοχο της παραλειψεως των τονων στα πεζα και στα κεφαλαια, αλλα στο γυμνασιο ημουν μικρος και απραγος).

Απογοητευθηκα και αποθαρρυνθηκα συχνα οσο ημουν παιδι και εξαρτιομουν απο τον τονισμο και την ορθογραφια για να εχω ένα βαθμο που θα επετρεπε να στεκω αξιοπρεπως διπλα στους καλους μαθητες της ταξης μου και να ελπίζω σε καποιο ευπρεπες επιπεδο επαγγελματικων σπουδων.

Ευτυχως ειχα ενα εμφυτο ταλεντο (κανεις δεν ειναι τελειως χαμενος) στην ετυμολογιση των αγνωστων λεξεων, στο συντακτικο (που δεν ειχαμε βιβλιο) και στα ανωμαλα ρηματα και παραθετικα επιθετων.

Αυτο το εμφυτο ταλεντο μου με βοηθουσε στην μεταφραση και αγνωστων κειμενων των αρχαιων συγγραφεων (ο σκοπελος Ζουκης ειχε ξεπερασθει) πολυ καλυτερα απο τους συμμαθητες μου που αριστευαν στην γραμματικη και στην ορθογραφια.

Ετσι καταφερνα (με αγχος βεβαια γιατι οι τοτε καθηγητες δεν συγχωρουσαν λαθη στην τεχνολογια των ακαταληκτων ενρινοληκτων ημιφωνοληκτων συμφωνοληκτων εις –ην –ενος και του καταληκτικου φωνηεντοληκτου θηλυκου ονοματος τυρσις που κλινεται κατα το πολις κλπ κλπ) να περνω τα αρχαια.

Στα νεα με τις ανορθογραφιες και το ξερο υφος μου χωρις καλολογικα στοιχεια , κινδυμεψα πολλες φορες να πατωσω βαθμολογικα (στο πρωτο διμηνο, νομιζω της πρωτης λυκειου, πηρα βαθμο πεντε με αριστα το εικοσι, και θελησα να αλλαξω σχολειο αλλα μου εδωσε χαρη ο, αυστηροτατος, ειναι αληθεια,περι την ορθογραφια και τα καλολογικα στοιχεια, καθηγητης μου, ο κ. Παπασπυροπουλος).

.
Δηλαδη εξ αιτιας αυτων των σοβαρων ελαττωματων μου και του, αλλου σοβαροτατου ελαττωματος, της κακογραφιας (που ακομη με βασανιζει σε βαθμο που, οταν καμια φορα, εχω γραψει κατι πολυ προχειρα ή βιαστικα, αν δεν θυμαμαι τι περιπου αφορα δεν μπορω να το διαβασω), δυσκολευθηκα πολυ στο γυμνασιο και το λυκειο (οχι μονο στα ελληνικα αλλα και σε μαθηματα οπως η ιστορια η ψυχολογια η λογικη που τα διαδασκαν φιλολογοι και στα θρησκευτικα), και κινδυνευσα να μη γνωρισω το διαχρονικο χαλι της ελληνικης τριτοβαθμιας εκπαιδευσης αφου η βαθμολογια μου γενικα ηταν σχεδον καταδικαστικη για καθε βλεψη μου σε ανωτερη μορφωση, το ενδεκα ως δεκατρια που επερνα δεν βοηθουσε καθολου την εισαγωγη σε Α.Ε.Ι.

Τοτε, κατα την εισαγωγη σε πανεπιστημια υπολογιζοταν (με μεγαλο συντελεστη βαρυτητας, νομιζω 6) ο βαθμος του απολυτηριου που διαμορφωνταν και απο τα μαθηματα που διδασκουν φιλολογοι, αλλα ακομη και σημερα η εκθεση (με την ορθογραφια της), ειναι βασικο μαθημα στα οποιο εξεταζονται οι υποψηφιοι φοιτητες αναξαρτητως κλαδου σπουδων, μονο που τωρα πια, στις διαγνωσμενες περιπτωσεις, υπαρχει καποια ελαστικοτητα για την ορθογραφια.

Τελικα  η ορθογραφια μου βελτιωθηκε σε καποιο βαθμο, και το υφος των κειμενων μου καταφερα να το διορθωσω χαρις στον κ. Γαλιατσατο, τον καθηγητη ελληνικων του φροντστηριου, μεχρι σημειου να γραφω ο,τι μου κατεβαινε στο κεφαλι σε σχετικα μακροσκελη κειμενα.

Αποτελεσμα: Στις εισαγωγικες εξετασεις η ευχερεια που ειχα αποκτησει στον χειρισμο της Ελληνικης γλωσσας με παρεσυρε να γραψω τοσες και τετοιες αρλουμπες στην εκθεση μου που (αν θυμαμαι σωστα) πηρα συνολικο βαθμο και απο τους δυο βαθμολογητες δυο ή πεντε.

Απο καλη τυχη σε αλλα μαθηματα μπηκα στο πανεπιστημιο.

Και θυμαμαι ακομη, σαν να ειναι σημερα, το πρωϊ που, ως φοιτητης πια, συνειδητοποιησα πως ειχα παρακαμψει τον σκοτεινο ογκο των πνευματων, των τονων και των καταληξεων και πως αυτα δεν θα ηταν πια εμποδιο να δω, να μαθω και να γραψω, οσο οι ικανοτητες μου το επετρεπαν, ο,τι με ενδιεφερε πραγματικα.

Θεωρω λοιπον αδικη την κριτικη για θεματα ορθογραφιας οταν ειναι φανερη η προσπαθεια για μια αποτελεσματικη χρηση της Ελληνικης γλωσσας.

ΔΥΟ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΣΩΣΤΑ ΤΟΥΣ ΤΟΝΟΥΣ ΣΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ

Το σημειωμα γραφηκε σαν σχολιο σε αναρτηση απο τηνTitika Bournaki στο facebook στις 15-10-2011 στις 02:01 μ.μ. του αρθρου του Νικου Βατοπουλου " Τριάντα χρόνια μονοτονικό, αλλά τα πνεύματα επιβιώνουν" που δημοσιευθηκε στην στην Καθημερινη
μεταβαση στην αναρτηση:https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=292824020730477&id=100000624933586
________________________________________________________________

1η εξομολογιση

ειμαι εκ γενετης ανορθογραφος, εχω αυτο το φυσικο ελαττωμα.

στο δημοτικο σχολειο η εκθεση μου, με το ζορι τρια τεταρτα της σελιδας (οταν αλλα παιδια εγραφαν με ανεση μιαμιση σελιδα) μου επεστρεφετο κατακοκκινη απο τις διορθωσεις του δασκαλου, τα πιο πολλα λαθη ηταν στους τονους τους περισσοτερους τους ξεχνουσα η εβαξα αλλους αντι αλλων, στα πνευματα ομως τα πηγαινα αρκετα καλλα απο εμπειρια (τις δασυνομενες λεξεις ομως ποτε δεν καταφερα να τις μαθω ολες).

τελος παντων μπορεσα να τελειωσω το δημοτικο και μπηκα τον Σεπτεμβριο με επανεξεταση στο γυμνασιο. (για οσους δεν καταλαβαν στην εποχη μου υπηρχαν εισαγωγικες εξετασεις απο το δημοτικο στο γυμνασιο και, εγω δεν καταφερα να εισαχθω τον Ιουνιο με την πρωτη εξεταση).

πρωτη γυμνασιου και ειχα να αντιπαλαιψω με τις ισχνες μου δυναμεις δυο πανισχυρους, ατεγκτους αντιπαλους.

το αναγνωστικο Ζουκη (που εμεις οι γλωσσικα και γραμματικα αναξιοι το λεγαμε μπου-ζουκι). και

την γραμματικη του Αχιλλεως Τζαρτζανου (που, να το ελαττωμα της ελλειψεως τονων, το ονομα του στο εξωφυλλο ηταν με κεφαλαια χωρις τονους και ποτε δεν εμαθα με σιγουρια αν ο ανθρωπος λεγοταν Τζαρτζάνος η Τζάρτζανος, αργοτερα μεγαλωνοντας, ειδα παλια βιβλια με τονισμο και των κεφαλαιων οποτε καταλαβα το αστοχο της παραλειψεως των τονων στα κεφαλαια, αλλα στο γυμνασιο ημουν μικρος και απραγος).

το γυμνασιο και το λυκειο τα περασα με το αγχος των τονων κυριως των τριτοκλιτων ονοματων, κινδυνεψα πολλες φορες να πατωσω βαθμολογικα, (στο πρωτο διμηνο, νομιζω, της πρωτης λυκειου πηρα βαθμο πεντε με αριστα το εικοσι, και θελησα να αλλαξω σχολειο αλλα πηρα χαρη απο τον, αυστηροτατο, ειναι αληθεια, περι την ορθογραφια και τα καλολογικα στοιχεια, καθηγητη μου, τον κ. Παπασπυροπουλο - που τον θυμηθηκα τωρα μετα μισο αιωνα!!).

ευτυχως ειχα ενα μεγαλο εμφυτο ταλεντο (κανεις δεν ειναι τελειως χαμενος) στην ετυμολογιση των αγνωστων λεξεων, στο συντακτικο (που δεν ειχαμε βιβλιο) και στα ανωμαλα ρηματα και παραθετικα επιθετων.

το εμφυτο ταλεντο μου στα τρια αυτα με βοηθουσε στην ερμηνεια των σχολικων κειμενων των αρχαιων συγγραφεων (ο σκοπελος Ζουκης ειχε ξεπερασθει) πολυ καλυτερα απο τους συμμαθητες μου που αριστευαν στους τονους και στην ορθογραφια των τριτοκλιτων.

ετσι καταφερνα (με αγχος βεβαια γιατι οι τοτε καθηγητες δεν συγχωρουσαν ευκολα την αγνοια του σωστου τονισμου και πνευματισμου) να περνω τα αρχαια. στα νεα με τις ανορθογραφιες και το ξερο υφος μου χωρις λεξουλες και ρηματακια (οπως ζητουσαν ολοι αλλα απαιτουσε ο κ. Παπασπυροπουλος) η βαθμολογια μου γενικα ηταν σχεδον καταδικαστικη για καθε βλεψη μου σε ανωτερη μορφωση, το ενδεκα ως δεκατεσσερα που επερνα δεν βοηθουσε καθολου την εισαγωγη σε Α.Ε.Ι.

τελικα  η ορθογραφια μου διορθωθηκε σε καποιο μκρο βαθμο, και το υφος των κειμενων μου καταφερα να το διορθωσω χαρις στον κ. Γαλιατσατο, τον καθηγητη ελληνικων του φροντστηριου, μεχρι σημειου να γραφω οτι μου κατεβαινε στο κεφαλι σε σχετικα μακροσκελη κειμενα.

αποτελεσμα: στις εισαγωγικες για το πανεπιστημιο εξετασεις η ευχερεια που ειχα αποκτησει στον χειρισμο των κειμενων με παρεσυρε να γραψω τοσες και τετοιες αρλουμπες στην εκθεση μου που (αν θυμαμαι σωστα) πηρα συνολικο βαθμο και απο τους δυο βαθμολογητες δυο η πεντε.

απο καλη τυχη σε αλλα μαθηματα μπηκα στο πανεπιστημιο.

και θυμαμαι ακομη σαν να ειναι σημερα το πρωϊ οταν, ως φοιτητης, συνειδητοποιησα πως ειχα παρακαμψει τον σκοτεινο ογκο των πνευματων, των τονων και των καταληξεων των τριτοκλητων και πως αυτα δεν θα ηταν πια εμποδιο να δω, να μαθω και να γραψω, οσο αλλες ικανοτητες μου το επετρεπαν, ο,τι με ενδιεφερε πραγματικα.

________________________________________________________________

2η εξομολογιση

@ Nikos G Siskas: τι μου θυμησατε! το βητα και το θητα (στην τοτε συνηθη γραφη τους που ηταν το ενα κατοπτρικα συμμετρικο προς το αλλο), το ε και το 3, το ξ που δεν θυμαμαι με ποιο γραμμα το μπερδευα (πολλα διορθωνονται με τον χρονο και την τιμωριτικη κακη βαθμολογια) και φυσικα αργοτερα για μενα τα b - d και p - q.

παντως εξ αιτιας αυτων των ελαττωματων μου και του, αλλου σοβαροτατου ελαττωματος, της κακογραφιας (που ακομη με βασανιζει σε βαθμο που, οταν καμια φορα, εχω γραψει κατι πολυ προχειρα η βιαστικα, αν δεν θυμαμαι τι περιπου αφορα δεν μπορω να το διαβασω),
δυσκολευθηκα πολυ στο γυμνασιο και στο λυκειο (οχι μονο στα ελληνικα αλλα και σε μαθηματα οπως, η ιστορια, η ψυχολογια, η λογικη, που τα διαδασκαν φιλολογοι και στα θρησκευτικα),

απογοητευθηκα συχνα (οσο ημουν παιδι και εξαρτιομουν απο τον τονισμο και την ορθογραφια για ένα καλο βαθμο ωστε να στεκω αξιοπρεπως διπλα στους καλους μαθητες της ταξης μου και να ελπίζω σε καποιο ευπρεπες επιπεδο επαγγελματικων σπουδων),

κινδυνευσα να μη γνωρισω το διαχρονικο χαλι της ελληνικης τριτοβαθμιας εκπαιδευσης.

με αφορμη το σχολιο σας ξεφευγω καπως από τους τονους και την γραματικη.

η αληθεια είναι πως:

η καταργηση της μετοχης και του εναρθρου απαρεμφατου, καθως και ο περιορισμος της χρησης ρηματικων επιθετων,

ο περιορισμος, στην πραξη, της χρησεως ή του νοηματος προθεσεων όπως το "προ" (του παραδειγματος σας),

η αποφυγη μερικων συντακτικων τυπων όπως η συνταξη με γενικη όπως το "προ βραχεως" (του παραδειγματος σας πάλι),

ειχε σαν συνεπεια να σχηματιζονται συχνα ακομψα μακρες, και γι΄αυτο δυσνοητες προτασεις (επειδη χανεται η συνδεση μεταξυ των ορων τους).

εχετε απολυτο δικο για την σημασια των γραμματικα σωστων χρονικων αυξησεων, αλλα με την ευκαιρια υπενθυμιζω και:

το ζητημα της (βιωματικης και εκ χρησεως) γνωσης της γλωσσας. (π.χ. μου φαινεται λαθος το "συνδραμω" σε χρηση ενεστωτα που υπονοει πως υπαρχει σε χρηση ρημα δραμω, δραμεις, κλπ, αλλα παντως χρησιμοποιειται περισσοτερο απο το συντρεχω)

το ζητημα του να ξερουμε τι θελουμε να πουμε καθε φορα (π.χ. ειναι σιγουρο πως οσοι λενε η γραφουν απ-ο-θανατιζω εννουν το αντιθετο ακριβως απ-α-θανατιζω και το "ως αναφορα" στην θεση του "οσον αφορα" είναι ομολογουμενως ενα μπερδεμα)

τελος παντων πριν εικοσι χρονια διαβασα ενα απο τα βιβλια του κ. Αλεξανρου Τζεννου, το "γενεση και οργανωση της γλωσσας και της σκεψης των ελληνων", απ΄ αυτο εμαθα (με παραδειγματα) για μερικα χαρακτηριστικα της ελληνικης γλωσσας (αλλα και των αλλων ευρωπαϊκων γλωσσων), μεταξυ των οποιων (χαρακτηριστικων) ειναι η ελαστικοτητα των νοηματων και το ευπλαστο των γραμματικων και ορθογραφικων τυπων (κυριως στις μελωδικωτερες και ποιητικωτερες, αν και ακατανοητες σε μας τους μη ελληνιστες, αρχαϊκες φασεις της).

η γνωση αυτη με εκανε αρκετα ψυχραιμο στα θεματα της ορθογραφιας (που ετσι κι αλλοιως υστερω).

νομιζω (γιατι με βολευει) πως με οσους αυστηρους γραμματικους και συντακτικους κανονες ειναι πραγματικα απαραιτητοι ως εισφεροντες πληροφορια αυξανεται η ακριβεια του νοηματος αν και οπου αυτο υπαρχει, αλλα δεν βελτιωνεται αναγκαστικα η αξια του (του νοηματος).