Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011
ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΚΗΦΙΣΙΑΣ (1ο)
ο αρχιτεκτονας ειναι ο γλυπτης Γιωργος Ζογγολοπουλος
εργασθηκε απο το 1930 ως το 1940 στο αρχιτεκτονικο τμημα του υπουργειου παιδιας οπου μελετησε και εκτισε σχολια και εκκλησιες (!)
http://www.zongolopoulos.gr/GR/content/gz/intro.html
συγκροτημα καταστηματων & κατοικιων Χαρα Οδος Πατησιων (τερμα)
αναρτηθηκε στο f.b. στον τοιχο της ομαδας "Παλιες Φωτογραφιες της Αθηνας, Αττικη"
συνδεσμος στην αναρτηση:
https://www.facebook.com/groups/164459876970543/259555737460956/
Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011
λιγα λογια για τον Τακη Ζενετο με αφορμη το εργοστασιο Fix στην λεωφορο Συγγρου
Ο Ζενετος δεν ηταν απλως cult, ηταν μυθος ενω ακομη ζουσε και ενω ηταν πολυ νεος (και αυτοκτονησε πολυ νεος).
Ο υπερβολικος θαυμασμος ειναι γενικα χασιμο του μετρου και γι΄αυτο, κατα την γνωμη μου, ανωφελης.
Ομως ο Ζενετος ανηκει στην κατηγορια των οραματιστων που η αξια τους δεν περιοριζεται απο τον τομεα δρασης τους (αν δηλαδη ειναι/ηταν αρχιτεκτονες, φυσικοι η γιατροι) και επομενως τα έργα τους δεν κρινονται στην βάση της υλικης τους υποστασης αλλά στην βάση συμφραζομενων αυτης της υποστασης που μπορουν να αναφερονται σε θέματα αϋλα όπως προοδος, ελευθερια, ισοτητα δικαιωματων και ευκαιριων, δικαιοσυνη. κλπ κλπ (οι πραγματικοι τεχνολογικοι, οικονομικοι η αλλοι περιορισμοι που επιβαλουν αναντιστοιχια οραματος και κατασκευης είναι καποιοι από τους λογους για τους οποίους ο υπερβολικος θαυμασμος είναι ανωφελης).
Παντως με κανενα από τα έργα του Ζενετου δεν πραγματοποιηθηκε το οραμα του για μια τεχνολογια των κατασκευων τοσο ανεπτυγμενη που:
1. δεν θα δεσμευοταν (πολυ) από την υλικοτητα των στοιχειων της κατασκευης, όπως το βαρος, ο ογκος, οι αντοχες των υλικων.
2. θα επετρεπε απεριοριστη ευελιξια, μεταβλητοτητα, προσαρμοστικοτητα στα κτιρια ώστε αυτά να ανταποκρινονται σε πολλαπλες προβλεψιμες και απροβλεπτες αλλαγες χρησης τοσο με βάση τα γνωστα δεδομενα της εποχης οσο και στο μέλλον περα από τα γνωστα δεδομενα.
Αντι λοιπον της πληρους υλοποιησης των κατασκευων του οραματος "παρασταθηκε" η εικονα τετοιων (υποτιθεται τεχνολογικα ουτοπικων) κατασκευων.
Τα κτιρια του Ζενετου (και το Fix και το σχολειο) δικαιουνται να τα βλεπει και να τα αξιολογει κανεις με δυο τρόπους.
1. σαν μακετες σε φυσικο μεγεθος που έχουν επι πλέον και μερικη αλλά όχι πληρη λειτουργικοτητα.
2. σαν κειμενα που αντι λεξεων χρησιμοποιούνται σχηματα χρωματα και υφες (που όμως είναι πολύ πειο δυσκολα στον χειρισμο τους από τις λεξεις αφ' ενός γιατί οι φορείς τους είναι πραγματα όχι ηχοι και αφ' ετερου γιατί το νοημα τους είναι ασαφεστερα προσδιορισμενο συμβατικα).
για τα κειμενα (όπως και για τα κτιρια) υπαρχουν γενικα γραμματικοι, συνατκτικοι και υφολογικοι κανονες που καλο είναι να ακολουθουνται για να υπαρχει η σιγουρια του (τουλαχιστον) αποδεκτου από τον μεσο αναγνωστη (η θεατη) τελικου προϊοντος. αυτοι όμως οι κανονες δεν είναι απολυτα δεσμευτικοι για τους ποιητες (ουτε για τους αρχιτεκτονες).
Φυσικα η γλωσσα που κάθε ομαδα ανθρώπων χρησιμοποιει για να επικοινωνει με τις αλλες ομαδες που συνυπαρχουν στον ιδιο χωρο πρέπει να είναι κατανοητη από ολους αλλοιως δεν βγαινει νοημα. όμως εκτος των αλλων ομαδων υπαρχει και η επικοινωνια μεταξυ των μελων της συγκεκριμμενης ομαδας και εκει μπορει να υπαρχει μια εσωτερικη γλωσσα που δεν είναι απαραιτητα κατανοητη από του υπολοιπους (και η συγχονη φυσικη και η βιολογια έχουν τετοιες ακατανοητες για εμας τους πολλους γλωσσες γιατί να η έχουν οι καλλιτεχνες και οι αρχιτεκτονες;)
Κατά την γνωμη μου το προβλημα δεν είναι με την γλωσσα αλλά με τα "κειμενα" (μπορει καποιος να μπει στον κοπο να μαθει την οποιαδηποτε ειδικη γλωσσα αν τον ενδιαφερουν τα "κείμενα", αν δεν τον ενδιαφερουν δεν θα την μαθει αλλά δεν μπορει να κατακρινει την χρηση της).
Η παραγωγη των αρχιτεκτονικων έργων είναι δαπανηρη και η παρουσια τους είναι δημοσια, γι' αυτό η ευθυνη των αρχιτεκτονων είναι μεγαλυτερη από την ευθυνη των καλλιτεχνων σε ότι αφορά το επικοινωνιακο μερος της.
Δυστυχως η μανιωδης οπισθοδρομικοτητα της ελληνικης κοινωνιας είναι τετοια που αποθαρρυνει την φρεσκαδα στην επιλογη και στην διαπραγματευση αξιολογων ελπιδοφορων θεματων.
Ο Τακης Ζενετος είναι μεγαλος ακριβως γιατί όλη η δουλεια του απεβλεπε στην προωθηση της πιστης πως το παρον είναι καλυτερο από το παρελθον και της ελπιδας πως το μέλλον θα εινα καλυτερο από το παρον και με τα έργα του εξωθουσε την συντηρητικη ελληνικη κοινωνια να κατανοησει και αποδεχθει το παρον και να κινηθει θαραλεα προς το μέλλον.
Το αν τα μέσα του ηταν φτωχικα μπετα, τζαμαριες, και ξυλινα κουφωματα δεν έχει καμια σημασια, όπως καμια σημασια δεν έχει αν τηρουσε η δεν τηρουσε τις κλασικες αρχές της συνθεσης και των αναλογιων. Και φυσικα πρέπει να του συγχωρειται απολυτα αν μας ξεγελασε επενδυοντας ένα παλιο κτίριο (που δεν νομιζω καθολου πως ισχυει γιατί το εργοστασιο Fix ανακατασκευασθηκε τμηματικα, και φαινετα αυτο από την μορφη του υπαρχοντος φεροντος οργανισμου) με καινουργια επενδυση.
Στην περιπτωση FIx το νοημα, η θεση και ο χρόνος που φτιαχθηκε το κτίριο έχουν σημασια όχι η αυθεντικοτητα η τα μέσα.
Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011
Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2011
Σχετικα με τους κλειστους χωρους καταστηματων
Αναρτηθηκε 25/02/2011 στην θεση Σχολια της κατηγοριας Κοινωνια του www.realestatenews.gr με τιτλο "Πεντε προτεσεις για τα καταστηματα"
Το στηριζομενο και στον υπερεπαγγελματισμο μοντελο της Ελληνικης οικονομικης μεγεθυνσης, (οχι αναπτυξης) εχει προ πολλου καταρρευσει και δεν προκειται να αναστηλωθει.
Στην Αθηνα, πρωτευουσα αυτου του, κρατικης εμπνευσης και σχεδιασμου, παρασιτικου υπερεπαγγελματισμου, τα ισογεια σε σχεδον καθε απιθανο δρομισκο καθε ακραιας γειτονιας κτισθηκαν εξ αρχης ως, η μετατραπηκαν σε, καταστηματα.
Ειναι ομως βεβαιο πως ο αριθμος των μικρων και πολυ μικρων επιχειρησεων μετα την κυριολεκτικα αγρια αναδιαρθρωση (που πραγματοποιειται σιωπηλα και σε αυτο το τμημα) της οικονομιας θα ειναι πολυ μικροτερος απ' οτι στο προσφατο παρελθον.
Τι θα απογινουν λοιπον τα οικοδομικα κουφαρια που καποτε στεγαζαν τα καθε ειδους υπεραριθμα μαγαζια αλλα απο τωρα και στο εξης θα ειναι στο μεγαλυτερο ποσοστο αχρηστα; Τι θα γινει με τους ιδιοκτητες και το επενδυμενο κεφαλαιο; Ποιες θα ειναι οι συνεπειες για την πολη;
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ
Παρα τις επιχειρουμενες μαζικες ανατροπες στην οικονομικη πραγματικοτητα γενικα (με, ελπιζω, προσωρινες και μεταβατικες νομικες προβλεψεις) διατηρειται η αξια νομιμων και παρανομων επαγγελματικων περιουσιακων στοιχειων.
Κατα το ανοιγμα (για παραδειγμα) των κλειστων επαγγελματων διατηρουνται οχι μονο καποια απο τα νομιμα ως τωρα προνομια αλλα και ο παρανομος αερας των επαγγελματικων αδειων επι δεκαετιες σκανδαλωδως ευνοημενων ομαδων (οπως οι φορτηγατζηδες, φαρμακοποιοι, δικηγοροι κ.ο.κ.).
Ειναι δυνατον οι ιδιοκτητες καταστηματων να καταστραφουν οικονομικα χανοντας τελειως το επενδυμενο στα κτιρια κεφαλαιο τους; Δεν μιλω για προνομια η για παρανομο αερα αλλα για πραγματικες και νομιμες αξιες που πληρωθηκαν και τωρα εκμηδενιζονται λογω οριστικης αχρηστιας των αντικειμενων των επενδυσεων.
Ειναι ενα τεραστιο θεμα που αφορα τεραστιο αριθμο πολιτων, τεραστια υλικη κεφαλαιακη αξια και τεραστιες εγγυησεις τραπεζικων δανειων.
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ
Το σημαντικωτερο στοιχειο των πολεων ειναι ακριβως η αστικη δυναμικη που αυτες διαθετουν. Tο κυριωτερο μεσο παραγωγης της αστικης δυναμικης ειναι ανεκαθεν ο δρομος. Οχι ο δρομος ως διοδος η περασμα (που ουτως η αλλως ειναι), αλλα ο δρομος ως πεδιο συναλλαγης δηλαδη επικοινωνιας. Απο τα ιδιαιτερα τοπικα (υλικα και συμβολικα) χαρακτηριστικα του δρομου εξαρταται η ενταση και ποιοτητα της επικοινωνιας δηλαδη, η λειτουργικοτητα του.
Στις πυκνοδομημενες αστικες περιοχες η λειτουργικοτητα του δρομου (η αστικοτητα) περιοριζεται σχεδον αποκλειστικα στα ισογεια των κτιριων.
Σε πυκνοδομημενες αστικες περιοχες με εξαθλιωμενα, κουρελιαρικα, εγκαταλειμενα ισογεια χανεται καθε θετικο αστικο στοιχειο, μενουν μονο τα πολλα αρνητικα στοιχεια. Η υπαρξη αχρηστων / κλειστων ισογειων, γενικα - αλλα ειδικωτερα στο χωρις πρασιες συνεχες συστημα δομησεως -, καθιστα τον δρομο ανασφαλη τοπο κυκλοφοριας επειδη δεν υπαρχει ελεγχος απο κανεναν. Τελικα ολη η περιοχη υποβαθμιζεται και απαξιωνεται κοινωνικα και οικονομικα.
Κατι πρεπει να γινει σχετικα με τους κλειστους χωρους καταστηματων ωστε να αντμετωπισθουν οι οικονομικες και πολεοδομικες συνεπειες.
ΠΕΝΤΕ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
1. Απαγορευση της λειτουργιας οποιουδηποτε νεου επαγγελματικου χωρου σε οροφο κτιριου κατοικιας και μη αποδοχη των σχετικων δαπανων ενοικιου κλπ στα επαγγελματικα εξοδα (ευρισκεται ευκολα δικαιολογια υπερμετρης επιβαρυνσης και ενοχλησης των συνοικων).
2. Αναγνωριση του δικαιωματος μετατροπης των χωρων καταστηματων σε χωρους κατοικιας η χωρους σταθμευσης χωρις εκδοση αδειας αλλαγης χρησεως και κυριως χωρις συγκαταθεση των συνιδιοκτητων της οικοδομης δεδομενου του οτι οι παραπανω χρησεις δεν επιβαρυνουν καμια πολεοδομικη παραμετρο, το αντιθετο μαλιστα. (οι χωροι για καταστηματα απο προδιαγραφη αντεχουν τα υποτιθεμενα φορτια των αυτοκινητων και δεν χρειαζεται σχετικος ελεγχος).
3. Απηνης διωξη καθε παρανομης επεκτασης των ισογειων χωρων εκτος των νομιμων οριων του κτιριου σε ακαλυπτους και πρασιες, καθως και της μετατροπης χωρων - πιλοτης η σταθμευσης - σε επαγελματικους χωρους. [Απηνης σημαινει πρωτα επιβολη και εισπραξη εξοντωτικου προστιμου και μετα δυνατοτητα υποβολης τυχον ενστασεων].
4. Υποχρεωτικη φυτευση με δαπανη ολων των συνιδιοκτητων του κτιριου ολων ανεξαιρετως των πρασιων συμφωνα με οσα σημερα ισχυουν με εφαρμογη και σε παγιωμενες απο το παρελθον περιπτωσεις ανεξαρτητως παλαιοτερων διαταξεων. (η φυτευση συναρταται και με καταργηση παρανομων θεσεων σταθμευσης σε πρασιες και με υπερεκμεταλλευση συγκεκριμμενων ακινητων εναντι αλλων). [Υποχρεωτικη σημαινει πως δεν απαιτειται ιδιαιτερη γνωση διαταξεων ωστε να μπορει να διαπιστωνεται παραβαση αμεσα απο οποιονδηποτε και αναλογη επιβολη προστιμου ακομη και απο την δημοτικη αστυνομια].
5. Καταργηση καποιων περιορισμων στην εγκατασταση ελαφρα οχλουσων χρησεων που δεν επιφερουν φυσικες βλαβες στο περιβαλον ωστε να αυξηθουν οι εν δυναμει ενοικοι.
Οι πραπανω προτασεις, ειναι τελειως ασχετες προς τις λογικες επιδοματων και κινητρων, ειναι αμελητεου δημοσιου κοστους και ειναι σχεδον αμεσα εφαρμοσιμες.
Αποσκοπουν (μεσω της βελτιωσης του περιβαλλοντος, της εμφανισης, της ασφαλειας της ισορροπης εκμεταλλευσης των τοπικων ιδιοκτησιων) στην αυξηση της ζητησης ισογειων χωρων πανω απο τα διαμορφουμενα τωρα (και προβλεπομενα για το μελλον) επιπεδα. Αν ηταν δυνατο να δοκιμασθουν σε καποια καταλληλη περιοχη, πιστευω πως θα συνεισεφεραν ουσιαστικα στον εκει περιορισμο της κοινωνικης και οικονομικης υποβαθμισης και απαξιωσης καθως και (στον περιορισμο) της υποτιμησης των αξιων στα ακινητα γενικα και ειδικωτερα στους χωρους καταστηματων.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)