Η κεντρική Αθηνα θυμα της οικονομικης πολιτικης των
προηγουμενων πενηντα χρονων.
.
Επι πενηντα χρόνια (και περισσοτερο) επιχειρηθηκε, και
επιτευχθηκε, η ταχυρρυθμη ανοδος του βιοτικου επιπεδου ευρυτατων πληθυσμιακων
ομαδων με διατηρηση, όμως, της απαρχαιωμενης παραδοσιακης οργανωσης της
Ελληνικης κοινωνιας. Τα προσφορωτερα μεσα για την
επιτευξη ενός τετοιου εγχειρηματος (ανοδος του βιοτικου επιπεδου χωρις πολιτικο
και κοινωνικο εκσυγχρονισμο) είναι η διογκωση του δημοσιου τομεα της
οικονομιας, η μεγεθυνση τομεων σχετικων με την εγχωρια τελικη ιδιωτικη
καταναλωση (οικοδομηση, λιανεμποριο και δημοσιες & ιδιωτικες υπηρεσιες) και
οι αγροτικες επιδοτησεις.Το ελληνικο κατεστημενο εκμεταλλευθηκε τον (οφειλομενο
στην χρόνια καταπιεση, φτωχεια και απαιδευσια) ευτελη ατομικισμο μεγαλου μερους
του πληθυσμου, και, χρησιμοποιησε κατά κορον και κατά τον πλέον αντιπαραγωγικο
τροπο τα τρια αυτά μέσα (διογκωση του δημοσιου τομεα της οικονομιας, μεγεθυνση
τομεων σχετικων με την εγχωρια (τελικη) ιδιωτικη καταναλωση, αγροτικες επιδοτησεις), ώστε να
λαβει ως αντιπαροχη για την (προσκαιρη οπως αποδειχθηκε) ανοδο του βιοτικου επιπεδου των Ελληνων την πληρη υποταγη των
πολιτων στην εξουσία του, και πετυχε απολυτα.
.
Μετα τα μέσα της δεκαετιας του 1960 οι (με διαφορες
παραλλαγες) εφαρμοζομενες οικονομικες διαδικασιες ηταν τεχνικα, οικονομικα,
κοινωνικα παντελως ανορθολογικες, και περιβαλλοντικα εγκληματικες, αλλά η
εφαρμογή τους συνεχιστηκε μεχρι που με αφορμη την οικονομικη κριση (και οχι εξ
αιτιας της) οι διαδικασιες κατερρευσαν.
Με την πολιτικη ενισχυσης της καταναλωσης αρχικα
δημιουργηθηκαν αντικειμενα απασχολησης αρα αμοιβων, αυξηθηκε η
"παραγωγη" στο πολεοδομικο συγκροτημα της Αθηνας, αλλα με μειωθηκε
δραματικα η παραγωγικοτητα και η διεθνης ανταγωνιστηκοτητα του [του
συγκροτηματος αρα του συνολου της χωρας] με συνεπεια την τελικη καταρρευση,
πτωχευση, υποτελεια.
Στο διάστημα της πεντηκονταετιας η ιδιωτικη οικοδομικη
δραστηριοτητα (η λοκομοτιβα της οικονομιας όπως κακιστα λεγοταν μεχρι προσφατα)
λειτουργησε με δυο αλληλοσυμπληρουμενους τρόπους.
Αφ' ενός ως μηχανισμος ευρειας διασπορας / αναδιανομης (προς το συνολο της οικονομιας) των
οικονομικων πορων που διετιθεντο στους αμεσα σχετιζομενους με το δημοσιο
προμηθευτες, εργολαβους, μεσαζοντες και υπαλληλους.
Αφ' ετερου ως ευελικτη
οικονομικη δραστηριοτητα με μηδαμινο επιχειρηματικο ρισκο, με χαμηλες
κεφαλαιακες αναγκες, χωρις μονιμες εγκαταστασεις, χωρις ποιοτικες προδιαγραφες
και ελεγχους πρωτων υλων, προϊοντων, παραγωγικων διαδκασιων, ασκουμενη σε
χώρους με ανυπαρκτες η υποτυπωδεις υποδομες (νεες
περιοχες κατοικιας, εκτος σχεδιου δομηση, σπιτια στο "χωριο"), απασχολουσα πολυαριθμο ανειδικευτο η ανεπαρκως ειδικευμενο
προσωπικο.
Κατά τις προηγουμενες δεκαετιες (σχεδον ολοκληρωτικα) αλλά ακόμη ως προσφατα, πριν την πληρη καταρρευση, (σε μεγάλο βαθμο) η παραγωγη στην ιδιωτικη οικοδομικη
δραστηριοτητα ανηκε στην παραοικονομια και η απασχοληση σε μεγάλο ποσοστό
αφορουσε απολυτως ευελικτη και μαυρη εργασια αλλοδαπων, ενώ μεγάλο μερος των ρυθμιστικων και
ελεγκτικων υποχρεωσεων του κρατους ηταν και είναι (από την φυση της δραστηριοτητας)
δυσκολο να ασκηθουν απαλλασσοντας το (το κράτος) από τις ευθυνες του.
Τελικα ο "ταχυρυθμα δημιουργουμενος πλουτος" από
την παραοικονομια στην οικοδομικη παραγωγη και από τις (ευρισκομενες και αυτές
στον χωρο της παραοικονομιας) πλασματικες υπεραξιες της εγγειας ιδιοκτησιας
απετελεσαν (και αυτα) βασικες πηγες χρηματοδοτησης του καταναλωτισμου και στην υπολοιπη
οικονομια.
.
Για να λειτουργησει αποτελεσματικα η
ιδιωτικη οικοδοδμικη δραστηριοτητα μεθοδικα, κυριως με παραλειψεις αλλα και με
κινητρα εκ μερους της εξουσιας, και με πλυση εγκεφαλου εκ μερους της
οικολογουσας διανοησης καλλιεργηθηκε και επιβληθηκε στους πολιτες η ψευδης ιδεα
πως η κεντρική Αθηνα, η συνεκτικη πολη, είναι χαμενη υποθεση.
Πεισθηκε ο κοσμος πως εξ αιτιας της
(εντος της ηδη υπαρχουσης συνεκτικης πολεως) ανεγερσεως νεων πολυκατοικιων
(στην θεση παλαιων κτιριων) εγινε (τάχα) ασχημη και τοπος μολυσμενος
επικινδυνος για την ατομικη και δημοσια υγεια.
Πεισθηκε ο κοσμος πως ο μοναδικος
ικανοποιητικος τροπος για αποτελεσματικη καλυψη των αναγκων σε χώρους
κατοικιας, εργασιας, ελευθρου χρονου ειναι η φυγη σε νεες η αραιοκατοικημενες
περιοχες της απαξιωτικα χαρακτηριζομενης (όμως), αναρχης επεκτασης της πολεως.
Πεισθηκε ο κοσμος πως το εξοχικο σπιτι η το σπιτι στο χωριο (ισχυρη συνισταμενη της αναπτυξεως του επαρχιωτικου υπερεπαγγελματικου παρασιτισμου) ηταν απαραιτητο για την σωματικη και ψυχικη υγεια του.
(σχετικο σημειωμα: "261 λεξεις για το πολεοδομικο συγκροτημα της Αθηνας απο την αρχη της δεκαετιας του 1960 ως το τελος της δεκαετιας του 2010" http://jan1448.blogspot.com/2011/06/08032011-www.html)
.
Η κεντρική Αθηνα εν ψυχρω
θυσιασθηκε από την κρατικη εξουσια υπερ των μικρο/μεσο-αστικων προαστιων που
εξαπλωθηκαν σε ολο το λεκανοπεδιο (και περα από αυτό) κανοντας την Αθηνα μια
δυσλειτουργικη και αντιπαραγωγικη μεγαλουπολη αλλά όχι μητροπολη.
Η παρακμη, ως
την πληρη εξαθλιωση, των κεντρικων γειτονιων και του ιδιου του κεντρου της
Αθηνας ηταν προμελετημενη, προδιαγεγραμμενη και οφειλεται στην διαρκη
μετακινηση κεντρικων λειτουργιων, θεσεων εργασιας και πληθυσμιακων μαζων σε
νεες περιοχες με αχρηστευση των παλαιων περιοχων ωστε να λαβει η οικοδομικη
δραστηριοτητα μεγεθος πολύ μεγαλυτερο αυτου που της αναλογει φυσιολογικα.
Η μετακινηση
λειτουργιων και θεσεων εργασιας πραγματοποιηθηκε με βασικο μηχανισμο την
ελληνικη εκδοχη της αποκεντρωσης δηλαδή με την πολυδιασπαση (χωρις, όμως,
καταργηση του κεντρικου κρατικου συγκεντρωτισμου) των υπηρεσιακων - διοικητικων
μοναδων σε πολλες μικρες που εγκατασταθηκαν μακρυα από το κεντρο της πολης (με
το προσχημα της εγγυτητας στους πολιτες, τους οποίους ομως δεν βρηκαν, εκει μακρυα,
αλλά τους παρεσυραν στην Αττικη περιφερεια).
Για οσο χρονικο διαστημα τους
αποχωρουντες, από την κεντρική Αθηνα, τους αντικαθιστουσαν νεοι (αρχικα)
εσωτερικοι (στην συνεχεια) αλλοδαποι (συνηθως λαθρο) μεταναστες, κατι που ηταν
φυσιολογικη συνεπεια (αρχικα) της αστυφιλιας και (στην συνεχεια) της φουσκας
της οικονομιας, σε αριθμους που δεν αλλοιωναν ουσιωδως την πληθυσμιακη συνθεση, η
εγκαταλειψη της κεντρικής Αθηνας φανταζε στους παλαιοτερους (Ελληνες) κατοικους
της σαν βελτιωση του βιοτικου επιπεδου τους και των συναρτημενων με αυτο
συνθηκων κατοικιας.
Από την χρονικη στιγμη που στις
ηδη εγκαταλειμενες (λογω των αθροων μετοικησεων των παλαιων κατοικων τους)
γειτονιες η πληθυσμιακη συνθεση αλλοιωθηκε απο τον μεγάλο αριθμο, αφ' ενός των
αλλοθρησκων, αλλοεθνων, αλλοφυλων επηλυδων, αφ' ετερου των περιθωριακων και
παρανομουντων γηγενων και αλλοδαπων, ξεσπασε απροκαλυπτη η προ πολλου υφερπουσα
κριση.
Επειδη όσοι παλαιοι κατοικοι
παρεμειναν στις παλιες κεντρικες γειτονιες (στατιστικα) δεν ανηκουν σε
δυναμικες αλλά αντιθετα ανηκουν σε ασθενεις πληθυσμιακες ομαδες, κυριως
υπερηλικων, η πληρης πτωχευση και η (αργα η γρηγορα) αποχωρηση των μεταναστων
θα σημανει την ολοσχερη πληθυσμιακη και οικονομικη καταρρευση και ερημωση τους.
Ο εγχωριος πληθυσμος των
περιπου ενδεκα εκατομυριων (από τον οποιο πρέπει να αφαιρεθουν σε βραχυ χρονικο
οριζοντα αρκετοι υπερηλικες και πολλοι μεταναστες) δεν επαρκει για να
κατοικηθουν αποδοτικα το συνολο της επικρατειας, το συνολο της Αττικης και η
κεντρική Αθηνα.
Χρειάζονται καποιες λυσεις…,
ποιες;
(σχετικο σημειωμα:"οικονομια, δημογραφια και κεντρικη Αθηνα" http://jan1448.blogspot.com/2012/01/blog-post_19.html)
.
Επι πενηντα χρονια οι (υποτιθεται) ειδικοι αφησαν την κεντρική Αθηνα αβοηθητη. Η περιπτωση του Τ.Ε.Ε.
.
Οι επιστημονικοι συλλογοι και τα επιμελητηρια των επαγγελματιων που ειχαν επιστημονικη γνωση της καταστασης και ωφεληθηκαν από την ανοικοδομηση όλα τα παραπανω αναφερομενα τα ξέρουν πολύ καλα (και ανεκαθεν τα ηξεραν η ευκολωτατα μπορουσαν να τα μαθουν). Και εχουν επιστημονικη, οικονομικη, οργανωτικη δυνατότητα, έχουν το θεσμικο κυρος, έχουν την μαζικοτητα, έχουν την ισχυρη δημοσια φωνη που χρειάζεται για να τεθουν τα ζητηματα της πολης με τεχνοοικονομικα περιβαλοντολογικα και νομικα ορθολογικο τροπο.
Θα μπορουσαν οποιαδηποτε στιγμη, αν ηθελαν, να εχουν αποδειξει πως η συνεχης οικοδομικη επεκταση ηταν καταστροφικη για την Ελληνικη οικονομια για την Αθηνα ως μεγαλουπολη και για την κεντρική Αθηνα ειδικωτερα.
Δεν το εκαναν … Δυστυχως.
.
Οι επιστημονες οι ειδικοι (περισσοτερο η λιγωτερο) στα θεματα της πολης των κατασκευων και του δικαιου ολα τα χρονια καταστροφης της Αθηνας τοσο ως ατομα οσο και ως οργανωσεις σωπαιναν ενω ζουσαν και πλουτιζαν απο αυτη την καταστροφη.
Και ομως, ακομη, ειναι πολλοι οσοι αποθετουν τις ελπιδες τους για σωτηρια της πολης σχεδον αποκλειστικα στους ειδικους, ή σχετικους, ή αρμοδιους, ή...., που προδωσαν την πολη, παραιτουμενοι απο τις δικες τους ευθυνες. Ειναι πολλοι οσοι αρνουνται να αναρωτηθουν κατα βαθος για την καταστροφη που σημερα υφιστανται ως πολιτες της Αθηνας ενω δεν χρειαζονται ειδικες γνωσεις γι' αυτο (για να αναρωτηθουν). Πραγματικο, ουσιαστικο,ενδιαφερον για την πολη χρειαζεται, κατι που δεν φαινεται να υπαρχει. Οι ειδικοι.....
Ο Δικηγορικος Συλλογος Αθηνων και το Τεχνικο Επιμελητηριο Ελλαδας ειναι δυο εμβληματικες και πανισχυρες οργανωσεις γι' αυτο ειναι δυο χαρακτηριστικα αρνητικα παραδειγματα οργανωσεων που προδωσαν την πολη (αυτο δεν σημαινει πως ειναι τα μονα αρνητικα παραδειγματα οργανωσεων επαγγελματιων που ειχαν επιστημονικη γνωση της καταστασης ωφεληθηκαν αμεσα από την ανοικοδομηση και γι αυτο σωπασαν, ευθυνες εχουν και οι συλλογοι των εργολαβων, των μηχανικων, των συγκοινωνιολογων και των πολεοδομων / χωροτακτων, ο Συλλογος Συμβολαιογραφων Αθηνων Πειραιως, η Ενωση Αμισθων Υποθηκοφυλακων κλπ κλπ).
Στα δυο προηγουμενα σημειωματα εχω αναφερει (με απλα παραδειγματα) τι θα μπορουσαν να εχουν κανει (αλλα δεν εκαναν) το Ξενοδοχειακο Επιμεπλητηριο Ελλαδας και ο Δ.Σ.Α.
(σχετικα σημειωματα:
"Και αν το ενδιαφέρον για την κεντρική Αθηνα είναι μαζικο και πραγματικο, τι μπορουν να κανουν οι πολιτες; Τι μπορουν να κανουν οι επαγγελματιες του κεντρου ας πουμε;" http://jan1448.blogspot.com/2012/03/blog-post_15.html).
"Και αν το ενδιαφέρον για την κεντρική Αθηνα είναι μαζικο και πραγματικο, πως μπορουν οι οργανωσεις των πολιτων να συμβαλουν στην ανασυγκροτηση της; Ο Δικηγορικος Συλλογος Αθηνων ας πουμε θα μπορουσε να κανει κατι;"
http://jan1448.blogspot.com/2012/01/blog-post.html).
.
Καθε φοιτητης της αρχιτεκτονικης σχολης (ισως και αλλων σχολων) στο μεσο της διαρκειας των προπτυχιακων σπουδων του μαθαινει, στα εργαστηρια πολεοδομιας ή χωροταξιας (ισως και συγκοινωνιολογιας σε αλλες σχολες), (το αυτονοητο) πως οφειλει να σχηματιζει αποψη για τους μηχανισμους παραγωγης - συντηρησεως - μετασχηματισμου του αστικου χωρου, και να διερευνα τις σχεσεις που εχουν η οικονομια με την πολη ή την γειτονια της φοιτητικης εργασιας του.
Αυτο το απλο εκανα στο πρωτο μερος του σημειωματος, χωρις αναφορες σε ειδικες γνωσεις.
Το Τ.Ε.Ε., εκπροσωπει ολους τους μηχανικους, ελεγχεται ομως απο τους κλαδους των μηχανικων που δραστηριοποιουνται στις δομικες κατασκευες, αρχιτεκτονες, πολιτικους, τοπογραφους, μηχανολογους δομικων κατασκευων.
Δεν ζητω πολλα, όμως νομιζω πως το Τ.Ε.Ε. που εκπροσωπει ολους τους μηχανικους, ελεγχεται ομως απο τους κλαδους των μηχανικων που δραστηριοποιουνται στις δομικες κατασκευες, (αρχιτεκτονες, πολιτικους, τοπογραφους, μηχανολογους δομικων κατασκευων) θα μπορουσε απο δεκαετιες (στο παισιο του θεσμικου του ρολου ως τεχνικος συμβουλος της πολιτειας) να εχει κανει οτι κανει καθε φοιτητης, δηλαδη να θεσει τα ζητηματα της μη επεκτασεως της πολης με λιγα, απλα, κατανοητα λογια προβαλλοντας ορθολογικα τεχνοοικονομικα και περιβαλοντολογικα επιχειρηματα συστηματικα και επαναλαμβανομενα.
Δεν το εκανε … Δυστυχως.
.
Τα χρονια ομως περασαν, τα πραγματα αλλαξαν.
Τωρα που οι οικονομικη, πολιτικη και κοινωνικη κρισεις ανατρεπουν πολλα δεδομενα κοινωνικης και επαγγελματικης συνοχης, ισχυος και συμμαχιων η αποφαση υπερασπισης της κεντρικης Αθηνας απο την ανεργη μεγαλη πλειονοτητα των μηχανικων δεν φανταζει απιθανη.
Αν το Τ.Ε.Ε. προωθωντας τα συμφεροντα των μελων του συνταχθει παρα το πλευρο της πολης και κινητοποιηθει μαζι με αλλες ισχυρες επαγγελματικες και επιστημονικες οργανωσεις για την απο κοινου με αυτες υπερασπιση της κεντρικης Αθηνας ισως η (μεσω αυτων των οργανωσεων) συμβολη των πολιτων στην βελτιωση της πολης να αποδειχθει ουσιαστικη και να εχει διαρκεια.
(σχετικο σημειωμα: Και αν το ενδιαφέρον για την κεντρική Αθηνα είναι μαζικο και πραγματικο, πως μπορουν οι κατοικοι να συμβαλουν στην ανασυγκροτηση της; Σκορπιες σκεψεις και η περιπτωση της μικρης περιοχης που οριζεται απο τους δρομους Κηφισιας, Πανορμου, Λουϊζης Ριανκουρ, Λασκαριδου.
http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fjan1448.blogspot.com%2F2012%2F03%2Fblog-post_6340.html&h=cAQFbnnbTAQGWpeBfPAB1bTaoOMu7dLY9LOE5trN6E_S5JQ
Τωρα οι χιλιαδες ανεργοι μηχανικοι με τα μικρου και μεσαιου μεγεθους γραφεια και κατασκευατικες επιχειρησεις, ισως ενδιαφερθουν και ισως υποστηριξουν συλλογικα και ατομικα την κεντρικη Αθηνα προσβλεποντας στα μικρα και μεσαια δημοσια και ιδιωτικα εργα που θα προκυψουν απο την ενδεχομενη ανασυγκροτηση μιας εκτεταμενης περιοχης της.
.
Σημειωση εκτος κειμενου:
Εργα που θα υπαρξουν μονο αν οι πολυ περιορισμενοι διαθεσιμοι οικονομικοι ποροι δεν σπαταληθουν σε δαπανηρα, επιζημια για την οικονομια και την λειτουργικοτητα της πολης μεγαλα εργα (στα οποια αυτοι οι μηχανικοι δεν θα συμμετασχουν) συγκεντρωμενα σε μικρες περιοχες της πολης οπως η "ημιπεζοδρομηση" της οδου Πανεπιστημιου, ή η πεζοδρομηση της λεωφορου βασιλισσης Ολγας.
.
Το σημειωμα αυτο αναρτηθηκε στο αλμπουμ "σημειωματα για την Αθηνα" του Γιαννης Λιναρδακης στο facebook την 21.05.2012.
μεταβαση στην αναρτηση: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=334644119942062&set=a.291783384228136.66675.100001894299391&type=3
Το σημειωμα αυτο κοινοποιηθηκε απο το αλμπουμ "σημειωματα για την Αθηνα" του Γιαννης Λιναρδακης στον τοιχο της ομαδας "Καθε Σαββατο στην Αθηνα" στο facebook την 21.05.2012.
μεταβαση στην αναρτηση: https://www.facebook.com/groups/107446506033882/permalink/226021394176392/
+.JPG)
+.JPG)
+.JPG)
