οικονομια, δημογραφια και κεντρικη Αθηνα

Στα προηγουμενα πενηντα χρόνια (και περισσοτερο) επιχειρηθηκε, και επιτευχθηκε, η ταχυρρυθμη ανοδος του βιοτικου επιπεδου ευρυτατων πληθυσμιακων ομαδων με μεγεθυνση (όχι αναπτυξη) της οικονομιας. Η οικοδομικη (οικονομικη) δραστηριοτητα αποτελεσε έναν από τους βασικους μηχανισμους της πολιτικης της μεγεθυνσης της οικονομιας με αυξηση της καταναλωσης.

Η κεντρική Αθηνα θυσιασθηκε από την κρατικη εξουσία, σε εφαρμογή αυτης της πολιτικης, μεγεθυνσης της οικονομιας προκειμενου να υπερδιογκωθει η οικοδομικη δραστηριοτητα ώστε να αποτελεσει (την ανοητως λεγομενη) "λοκομοτιβα της οικονομιας".

Μεθοδικα, κυριως με παραλειψεις αλλα και με κινητρα εκ μερους της εξουσιας, με πλυση εγκεφαλου εκ μερους της οικολογουσας (τάχα) διανοησης, και με ψυχολογικη πιεση, επιβληθηκαν στους πολιτες οι ψευδεις ιδεες, πως η κεντρική Αθηνα, η συνεκτικη πολη, είναι μια χαμενη υποθεση και, πως ο μοναδικος ικανοποιητικος τροπος για αποτελεσματικη καλυψη των αναγκων σε χώρους κατοικιας, εργασιας, ελευθρου χρονου ειναι η φυγη, σε νεες περιοχες σε νεα κτιρια.

(σχετικο σημειωμα: http://jan1448.blogspot.com/2011/06/08032011-www.html)

Προβληθηκαν πολλοι λογοι, περιβαλλοντικοι (ατμοσφαιρικη μολυνση, ελλειψη πρασινου, υψηλες θερμοκρασιες το καλοκαιρι), πολεοδομικοι (συνεχες οικοδομικο συστημα, υψηλες πληθυσμιακες πυκνοτητες, κακες  κυκλοφοριακες & συγκοινωνιακες συνθηκες, αναμειξη χρησεων & λειτουργιων), καλαισθητικοι (βασισμενοι σε ιδεοληψιες μάλλον παρα σε γνωση και κριτικη σκεψη), κτιριολογικοι (ανυποστατοι τις περισσοτερες φορές καθ' οσον τα κτιρια με σκελετο  παρεχουν σημαντικο βαθμο ευελιξιας στην εσωτερικη διαρρυθμιση).

Η επιτυχεστερη μεθοδευση ηταν η ψυχολογικη πιεση, αυτή που συνεδεσε την μετοικιση στα προαστια με το κοινωνικο κυρος και την καταξιωση.

Οι περισσοτεροι κατοικοι των παλιων μικρο/μεσο-αστικων γειτονιων τις περιφρονησαν και τις εγκαταλειψαν, μετοικισαν στα μικρο/μεσο-αστικα προαστια που εξαπλωθηκαν σε ολο το λεκανοπεδιο (και περα από αυτό) κανοντας την Αθηνα μια δυσλειτουργικη και αντιπαραγωγικη μεγαλουπολη αλλά όχι μητροπολη.

(σχετικο σημειωμα: http://jan1448.blogspot.com/2011/07/342-60.html)

Με την οικονομικη κριση τεθηκε βιαιο τελος στην πολιτικη της αυξησης της καταναλωσης και τερματισθηκε εξ ισου βιαια η οικοδομικη δραστηριοτητα γυρω στο 2008.

Προβαλλονται, εξ αναγκης, τωρα σιγα σιγα από την κρατικη εξουσία (βλεπε και το σχεδιο νομου ΡΣΑ  Αθηνας / Αττικης 2021) τα θετικα χαρακτηριστικα που έχουν η "κεντρικοτητα" και η "συνεκτικη πολη".

Τωρα, που το κοινο καθοδηγειται (σωστα) ώστε η γνωμη του να γινει ευμενης για την κεντρική - συνεκτικη πολη και η οκονομικη στενοτητα στρεφει το ενδιαφέρον σε παλια κτιρια, τωρα, πολλοι θα είναι προθυμοτεροι να αναθεωρησουν την γνωμη τους, να ξεπερασουν προκαταληψεις, να δουν με καλη διαθεση την πραγματικοτητα της πολης και των κτιριων της.
(σχετικο σημειωμα:  http://jan1448.blogspot.com/2012/01/blog-post_4269.html)

Θα πρέπει όμως να ανασκευασθουν οι σχετικες (με την πολη και τα κτιρια) αρλουμπες της προηγουμενης πεντηκονταετιας.

Η διοικουσα (πολιτικη, οικονομικη, πνευματική) ελιτ ισως δεν δυσκολευθει να κανει τις απαραιτητες κωλοτουμπες (έχει το ταλεντο και την εμπειρια).

Η ανυπερβλητη δυσκολία είναι στην δημογραφια. Δεν υπαρχει επαρκης πληθυσμος για να κατοικησει και να εργασθει στην πολη με τροπο που να είναι κερδοφορος η έστω μη ζημιογονος. Οσες κωλοτουμπες και να γινουν αυτό δεν αλλαζει (τουλαχιστον δεν αλλαζει ευκολα και γρηγορα, σε συνθηκες οικονομικης κρισης που θα διωξει καποιους Ελληνες στους τοπους καταγωγης τους και πολλους μεταναστες στις πατριδες τους).


Το σημειωμα αυτο αναρτηθηκε στον τοιχο της ομαδας "ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ" την 28.01.2012 στις 00:00 μ.μ
μεταβαση στην αναρτηση:
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=261529350586873&set=o.107446506033882&type=3
Το σημειωμα αυτο αναρτηθηκε στον τοιχο του Γιαννης Λιναρδακης  την 25.01.2012 στις 00:00 μ.μ
μεταβαση στην αναρτηση:
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=308611935856956&id=100001894299391
Το σημειωμα αυτο αναρτηθηκε στο αλμπουμ "Φωτογραφίες τοίχου" στην σελιδα "Η ΑΘΗΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ" την23.01.2012 στις 01:04 μ.μ.
μεταβαση στην αναρτηση:
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=352663654746002&set=a.170877682924601.39380.149801415032228&type=3

1951 πολυκατοικια Ν. Λουρου Σεμιτελου 5 (Ιλισια)

αναρτηθηκε στον τοιχο της ομαδας Παλιες φωτογραφιες της Αθηνας, Αττικη - Old photos of Athens, Attiki

συνδεσμος στην αναρτηση:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=256289427777532&set=o.164459876970543&type=3

1954 -1955 πολυκατοικια βασιλισης Σοφιας 86 (Αθηνα)

αναρτηθηκε στον τοιχο της ομαδας Παλιες φωτογραφιες της Αθηνας, Αττικη - Old photos of Athens, Attiki

συνδεσμος στην αναρτηση:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=256282651111543&set=o.164459876970543&type=3

1955 - 1957 πολυκατοικια βασιλισης Σοφιας 129 (Αθηνα)

αναρτηθηκε στον τοιχο της ομαδας Παλιες φωτογραφιες της Αθηνας, Αττικη - Old photos of Athens, Attiki

συνδεσμος στην αναρτηση:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=256287434444398&set=o.164459876970543&type=3

1957 - 1958 πολυκατοικια λεωφ. Κηφισιας 272 (Χαλανδρι)

αναρτηθηκε στον τοιχο της ομαδας Παλιες φωτογραφιες της Αθηνας, Αττικη - Old photos of Athens, Attiki

συνδεσμος στην αναρτηση:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=256272274445914&set=o.164459876970543&type=3

οταν κτισθηκε το 1957-58 εκανε την εκπληξη σε θεματα μορφολογιας και παραμενει ακομη, παρα την προχωρημενη ηλικια του και την μαλλον παραμελημενη εμφανιση του, ενα απο τα ωραιοτερα κτιρια της λεωφορου Κηφισιας (διαβαζω 272).
κτιριο της εποχης που, κατα την γνωμη μου, ο Νικος Βαλσαμακης σχεδιαζε υπεροχα κτιρια (κρινοντας απο οσα εχουν ευρεως δημοσιευθει), αργοτερα εμπλεξε με το καπως μεταμοντερνο και (κατα την γνωμη μου παλι) τα χαλασε, αλλα τελος παντων υπηρξε μεγαλος.
ειναι και (δευτερο μετα το κτιριο Μποδοσακη στην λεωφορο Αμαλιας) ενα απο τα πιο πολυ-κινηματογραφημενα απ' εξω κτιρα των του ελληνικου σινεμα.
σχολιο στην αναρτηση στο facebook:
https://www.facebook.com/groups/164459876970543/229097643840099/

1957 - 1959 ξενοδοχειο Αμαλια λεωφ. Αμαλιας 10 (Συνταγμα)

αναρτηθηκε στον τοιχο της ομαδας Παλιες φωτογραφιες της Αθηνας, Αττικη - Old photos of Athens, Attiki

συνδεσμος στην αναρτηση:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=256280771111731&set=o.164459876970543&type=3

1958 - 1960 κτιριο γραφειων και καταστηματων (Στρατηγιου) Ερμου και πλ. Καπνικαρεας (Αθηνα)

αναρτηθηκε στον τοιχο της ομαδας Παλιες φωτογραφιες της Αθηνας, Αττικη - Old photos of Athens, Attiki

συνδεσμος στην αναρτηση:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=256279084445233&set=o.164459876970543&type=3

1960 περιπτερο ΕΤΕ στην ΔΕΘ (Θεσσαλονικη)

1961 - 1963 μονοκατοικια διακοπων 47 χλμ Αθηνων Σουνιου

αναρτηθηκε στον τοιχο της ομαδας Παλιες φωτογραφιες της Αθηνας, Αττικη - Old photos of Athens, Attiki

συνδεσμος στην αναρτηση:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=259498410789967&set=o.164459876970543&type=3

1961 - 1963 κατοικια διακοπων 47 χλμ Αθηνων Σουνιου Αναβυσσος

αναρτηθηκε στον τοιχο της ομαδας Παλιες φωτογραφιες της Αθηνας, Αττικη - Old photos of Athens, Attiki

συνδεσμος στην αναρτηση:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=259501787456296&set=o.164459876970543&type=3

1961 - 1963 κατοικια Ν. & Μ. Βαλσαμακη Νιοβης 22 Φιλοθεη

αναρτηθηκε στον τοιχο της ομαδας Παλιες φωτογραφιες της Αθηνας, Αττικη - Old photos of Athens, Attiki

συνδεσμος στην αναρτηση:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=259501220789686&set=o.164459876970543&type=3

1963 - 1965 ξενοδοχειο Αμαλια Δελφοι Φωκιδα

1963 - 1965 μονοκατοικια Ριο Πατρα

Δημητρης Πικιωνης 1932 το δημοτικο σχολειο στα πευκακια Νεαπολεως

ο χωρος μπροστα απο το σχολειο και τα σπιτακια στην αριστερη πλευρα της φωτογραφιας εχουν το δικο τους ενδιαφερον
--------------------------------------------------------------------------
η φωτογραφια ειναι απο αρθρο του κ. Αρη Μαραγκοπουλου (πιθανον στο περιοδικο "ακινητα" της AlphaBank)
συμφωνα με το αρθρο οι φωτογραφιες προερχονται απο το βιβλιο "Πικιωνης" του εκδοτικου οικου Μπαστας - Πλεσσας.


αναρτηση στο facebook με τα σχετικα σχολια
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=256812587725216&set=o.164459876970543&type=3

Δημητρης Πικιωνης 1961 - 1964 παιδικος κηπος Φιλοθεης το στεγαστρο της εισοδου

παρα την φημη του, τον παιδικο κηπο του Πικιωνη στην Φιλοθεη ποτε δεν τον συμπαθησα παντοτε μου φαινοταν σαν ενας παραταιρος αναχρονισμος.
καταμεσις των μεγαλοαστικων προαστιων Ψυχικου-Φιλοθεης μια απομιμηση στανης φτιαγμενης στην αρχη της δεκαετιας του 1960!
γιατί;
για να υποδειξει τι; για να παραδειγματισει ποιους; για να πεισει πως; για να επιρεασει ποσους;
με ποια δυναμη; με την σιωπιλη γλωσσα των παραδοσιακων μορφων;


παντως η καθαρη παλια φωτογραφία του στεγαστρου της εισοδου έχει την δικη της αυτοτελη ομορφια.
--------------------------------------------------------------------------
η φωτογραφια ειναι απο αρθρο του κ. Αρη Μαραγκοπουλου (πιθανον στο περιοδικο "ακινητα" της AlphaBank)
συμφωνα με το αρθρο οι φωτογραφιες προερχονται απο το βιβλιο "Πικιωνης" του εκδοτικου οικου Μπαστας - Πλεσσας.


αναρτηση στο facebook με τα σχετικα σχολια:
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=256803791059429&set=o.164459876970543&type=3

Δημητρης Πικιωνης. 1954 - 1958 εργα Ακροπολεως - Φιλοπαππου

η εισοδος του δρομισκου προς την Ακροπολη
 φωτογραφημενη απο την νησιδα της οδου Διονυσιου αρεοπαγητου / αποστολου Παυλου.   

πρεπει να ειναι ο δρομισκος προς την Ακροπολη  

το ανδηρο με θεα την πολη και την ακροπολη.

Ο (παραλληλος προς τον πλατυ αυτοκινητοδρομο) δρομισκος κατα τα πρωτα χρονια μετα την κατασκευη των εργων Ακροπολεως - Φιλοπαππου ηταν μαγικος.

Ελαχιστα πισω απο τον αυτοκινητοδρομο, χωρισμενος απ' αυτον με μια στενη λωριδα απο την μακια και φρυγανωδη βλαστηση (που ειχε πανσοφα επιλεγει για τις φυτευσεις των λοφων) σε μετεφερε αστραπιαια σε αρχαιες εξοχες της Αττικης.

Το ιδιο μαγικα ηταν η νησιδα στην οδο Διονυσιου αρεοπαγητου / αποστολου Παυλου και ο κατ' επεκτασιν του (μετα την νησιδα) δρομισκος προς το μνημειο του Φιλοπαππου.

Οι περιπατοι στους διαμορφωμενους απο τον Δ. Πικιωνη λοφους ειναι απο τις ωραιωτερες παιδικες αναμνησεις μου.

Οι διαμορφωσεις, με εναν ανεπαισθητο (οχι διδακτικο) τροπο, υπεβαλαν (τοτε) την υψηλη εκτιμηση στην φυση, στο μετρο και στην ιστορια με πανταχοθεν ορατο το αστυ αναμφισβητητο τοπο ζωης του περιπατητη. 

Απο αρκετα χρονια αποφευγω τους περιπατους στις βαναυσα μεταμορφωμενες και παραποιημενες πρωην κατασκευες και φυτευσεις του Πικιωνη. στενοχωρουμαι πολυ.

----------------------------------------------------------------------------------------------------

η φωτογραφια ειναι απο αρθρο του κ. Αρη Μαραγκοπουλου (πιθανον στο περιοδικο "ακινητα" της AlphaBank)

συμφωνα με το αρθρο οι φωτογραφιες προερχονται απο το βιβλιο "Πικιωνης" του εκδοτικου οικου Μπαστας - Πλεσσας.

αναρτηση στο facebook με τα σχετικα σχολια:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=256580067748468&set=o.164459876970543&type=3

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=256586417747833&set=o.164459876970543&type=3

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=256608017745673&set=o.164459876970543&type=3

Περι Θεσσαλονικης ...... (αλλα οχι μονο)

Σχολιο του Ιουλιανος σε αρθρο του κ. Θαναση Μαυριδη στο Capital.gr (δεν εχω διαβασει αλλα σχολια του) το αρθρο δεν μου φανηκε σημαντικο, το σχολιο με εντυπωσιασε.

Ως Θεσσαλονικεύς δεν μπορώ να πω ότι ένιωσα έκπληξη στο άκουσμα των ονομάτων που "κοσμούσαν" το περιώνυμο κύκλωμα. Η πόλη αυτή θυμίζει Άγρια Δύση επί το πολυπληθέστερον. Κυριαρχείται από εκατό ως διακόσιες βρωμοοικογένειες με λαμπρό ή ανύπαρκτο, ως επί το πλείστον, παρελθόν. Είτε πρόκειται για πρόσωπα με γνωστή διαδρομή ως συνεργάτες των Γερμανών και του κατοπινού παρακράτους, οι γόνοι των οποίων σήμερα βρίσκονται στην κορυφή της επιτόπιας επιχειρηματικής και πολιτικής ελίτ είτε για κομματόσκυλα που κατάφεραν, μόλις έβαλαν δόντι στα ψίχουλα του Δημοσίου, να καταπιούν στη συνέχεια με μοναδική επιδεξιότητα ολόκληρο το βόδι.

Η πάσης φύσεως ηγεσία της πόλης χαρακτηρίζεται από ένα δυσώδες μείγμα μικροαστισμού, κονφορμισμού, εκκωφαντικής ανικανότητας, διανοητικής και πνευματικής στειρότητας, ηθικής χωλότητας, συνωμοτικής μανίας, πολυφαγίας, ταχυφαγίας, πολυπράγμονος αγνοίας, αδιαπέραστης θρασύτητας, νερωμένης οξύτητας, εμμανούς και ανελλήνιστου εθνικοπατριωτισμού... Πολιτική εκπροσώπηση, δημοτικές, διοικητικές, θρησκευτικές αρχές, πανεπιστημιακή κοινότητα και σύμπαν το αυτοπροσδιοριζόμενο (κατά κανόνα σε καφέ και ταβέρνες...) ως "πνευματικό" σκυλολόι, όλοι τους, εξαντλούν με συνέπεια και συνέχεια και σε κλίμα μελών κλειστής λέσχης την όποια δραστηριότητά τους στην απομύζηση των όποιων πόρων διαθέτει αυτή η πόλη...

Η βρώμα και η δυσωδία τους έχουν πλέον προσλάβει ιζηματώδη μορφή. Η αποκόλλησή τους από το σώμα της πόλης θα συνεπαγόταν τον σοβαρό τραυματισμό της υπνώττουσας, δήθεν "ερωτικής" και κατά τη γνώμη μου μονίμως μαστουρωμένης τοπικής κοινωνίας των φτωχοδιαβόλων που αναμασούν και αναπαράγουν τα περί "ερωτικής πόλης", "φτωχομάνας", "συμπρωτεύουσας", "βυζαντινούπολης" και τα λοιπά κουραφέξαλα που τόσο αυτάρεσκα μυρηκάζουν οι επιτόπιοι και τόσο γαλαντόμα επιδοκιμάζουν οι Αθηναίοι. Η πόλη όζει. Η πόλη νοσεί. Η πόλη ανέχεται τη μαφία που την κυβερνά διότι επιμένει να μη κοιτάζει τι γίνεται στα "ρετιρέ", διότι επιμένει "να κάνει τη δουλειά της". Ο κατευθυνόμενος από όλες τις πλευρές, ανεξαρτήτως ομολογίας, ιδεολογίας και πάσης άλλης υποτιθέμενης αυθεντίας, βαθύτατος κοινωνικός συντηρητισμός, η απάθεια, η μαζικοποίηση της απάθειας, "οικοδομούν" το έδαφος που επιτρέπει να βλαστάνουν τέτοια φυντάνια.

Όταν ο υπό προφυλάκιση πρώην δήμαρχος της πόλης θεωρεί εύλογο γεγονός το "σκούπισμα" του ταμείου του από τους υπαλλήλους του και ακόμη πιο εύλογο το ποσό που αναγράφεται στον προσωπικό τραπεζικό του λογαριασμό, και στην πόλη "δεν κουνιέται φύλλο".

Όταν ο μητροπολίτης αποφαίνεται περί θεμάτων εθνικής, οικονομικής, νομισματικής πολιτικής και εκφράζει δημόσια τη θέση του επί θεσμικών, νομικών, επιστημονικών εξελίξεων και εν γένει επί παντός του επιστητού, ενώ ταυτόχρονα επιδεικνύει εκκλησιαστικό ύφος και ήθος ουδεμία - ούτε εκ του μακρόθεν - έχουσα ομοιότητα με το πρότυπο του Ιησού Χριστού, και οι πάντες τον θεωρούν απλώς "ιδιόρρυθμο" ή "πατριώτη".

Όταν επιτόπιοι πολιτευτές, βουλευτές, υπουργοί ή διεκδικητές της πρωθυπουργίας, ακόμη και πρωθυπουργοί, βαρύνονται με αίσχη όπως ο νόμος περί (μη) ευθύνης πολιτικών προσώπων ή το περίφημο "άστο γι' αργότερα", οι δε συνεργάτες τους ενέχονται σε σκάνδαλα που σε οποιαδήποτε πολιτισμένη χώρα θα σήμαιναν απλώς τον πολιτικό ενταφιασμό των προστατών τους "χωρίς να τους διαβάσει παπάς".

Όταν η τοπική πανεπιστημιακή, καλλιτεχνική και εν γένει πνευματική ελίτ απλώς διαχειρίζεται (ουδεμία πνευματικότητα επιδεικνύουσα κατά την ενθυλάκωση του παρά) κονδύλια ειδικών λογαριασμών υπουργείων και επιδίδεται μετά μανίας, και πλήρους ακρατείας, στο άθλημα του προσωπικού πλουτισμού εν μέσω δήθεν παρεμβάσεων υπέρ της προαγωγής της κοινωνίας...

Όταν όλα αυτά συμβαίνουν, και δεν ανοίγει ρουθούνι, τότε καταλαβαίνετε, προεκτείνοντας το παράδειγμα σε εθνική κλίμακα, γιατί αυτός ο τόπος χρεοκόπησε...

παραπομπη στο προφιλ του Ιουλιανος:http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fwww.capital.gr%2Fgmessages%2FmemberTopics.asp%3Fid%3D62218&h=WAQFsi0wIAQFYNKwYAv22HOh7zoKDYnZc0czDp9GePqB7Cg

η γειτονια "ΑΠΟ ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΑΘΗΣ ΩΣ ΣΤΘΜΟ ΛΑΡΙΣΗΣ"

Πολλοι, παρα πολλοι, κατοικοι της Αθηνας έχουν γενικά, κακη γνωμη για την πολη και κακιστη γνωμη για τα κτιρια (της/τους).

Οσον αφορά την κεντρική Αθηνα η αποψη μου είναι πως αδικειται και η πολη και τα κτιρια και πως η υπαρχουσα πραγματικοτητα είναι πολύ καλυτερη απ' οσο λεγεται.

Μια από τις παλαιοτερες και ακμαιες μεχρι την αρχη της δεκαετιας του 1960 γειτονιες της κεντρικης Αθηνας (για την οποια εχω προσωπικο ενδιαφέρον και της οποιας η καταντια με καταθλιβει πολλα χρόνια τωρα), είναι η περικλειομενη από τις οδους  Λιοσιων, Μαρνη - Καρολου, Θ. Δηληγιαννη και Ν. Μεταξα στο τριγωνο που οριζουν η πλατεια Βαθης, η πλατεια Καραϊσκακη και, το συγκροτημα των σταθμων Λαρισσης - Πελοποννησου μαζι με τον υπο διαμορφωση εκει μεγάλο υπαιθριο δημοσιο χωρο (ροζ περιγραμμα στην αεροφωτογραφια), σ' αυτην την γειτονια αναφερεται το αλμπουμ "από πλατεια Βαθης ως σταθμο Λαρισης".

Πιστευω πως (σε αυτους που εγκατελειψαν, δεν κατοικησαν, πιθανως ποτε δεν προσεξαν η δεν συμπαθησαν τις παλιες κεντρικες γειτονιες και προσπερνουν αδιαφορα, παραβλεπουν, αποφευγουν απο αγνοια η φοβο, την, τωρα, ξεπεσμενη και κακοφημη αυτή περιοχη) θα φανει οτι ο αριθμος των ενδιαφεροντων κτιριων ειναι απροσδοκητα μεγαλος (αυτο ισχυει και για τις αλλες γειτονιες της κεντρικης Αθηνας).

Στο αλμπουμ, εγώ τουλαχιστον, θα αναρτησω φωτογραφιες από ενδιαφεροντα κτιρια (και κάποια που θεωρώ ότι ευκολα θα μπορουσαν να αποκτησουν ενδιαφερουσες οψεις) της γειτονιας και της απεναντι πελευρας των περιμετρικων δρομων, (κτιρια) που υπαρχουν και στεκουν ακομη, δεν θα αναρτησω φωτογραφιες από κτιρια που προ πλλου έχουν κατεδαφισθει, και αρα δεν αποτελουν μερος του υλικου παροντος της.

Φωτογραφιες από το εσωτερικο των υπαρχοντων κτιριων (σκαλες, καγκελα, δαπεδα παρκε με σχεδια, δρυϊνες εσωτερικες πορτες, λουτρα με τον αρχικο εξοπλισμο τους, γυψινα στοιχεια, κρυφοι φωτισμοι, φωτεινες οροφες, διχρωμες καθ΄υψος βαφες των τοιχων και αλλά τετοια είναι στοιχεια που συμπληρωνουν την παρουσιαση και αυξανουν την ελκυστικοτητα και την σημασια των παλιων κτιριων επομενως) αν προστεθουν απο οσους τυχον εχουν είναι χρησιμες.

Σκοπος μου είναι (αποφευγοντας τις κατά καποιο τροπο ελεημονες γενικολογες αναφορες), να γίνει μα συνοπτικη παρουσιαση (ασφαλως με ελλειψεις, παραλειψεις και λαθη, αφου προκειται για κατ' αρχην ατομικη προσπάθεια) των θετικων χαρακτηριστικων της συγκεκριμμενης γειτονιας.

Οι φωτογραφιες των ενδιαφεροντων κτιριων είναι ένα μερος των θετικων στοιχειων, οι φωτογραφιες των δημοσιων χωρων (που όμως δεν είναι σε καλη κατασταση) και οι πολεοδομικες παραμεροι (που αναφερονται στα σχολια) είναι στοιχεια που συμπληρωνουν την περιγραφη της γειτονιας.
Το αλμπουμ "ΑΠΟ ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΑΘΗΣ ΩΣ ΣΤΑΘΜΟ ΛΑΡΙΣΗΣ" λοιπον, σκεπτομαι πως μπορει να αναφερεται στην γειτονια ως τμήμα της πολης και όχι μόνο ως κτιριακο συνολο.

Η κατασταση στις περισσοτερες γειτονιες της κεντρικης Αθηνας είναι πανω κατω ιδια με παρομοια θετικα και αρνητικα χαρακτηριστικα και θα μπορουσαν να υπαρχουν αντιστοιχα αλμπουμ και για αλλες γειτονιες της κεντρικης Αθηνας.

Νομιζω (και θα αναρτησω σχετικα σχολια) πως το αξιολογο παρελθον σε συνδυασμο με την κεντρική θεση στην πολη καθιστουν τις παλιες κεντρικες γειτονιες ευστοχη επιλογη για κατοικηση και επαγγελματικη εγκατασταση, ειδικα στην παρουσα δυσκολη συγκυρια, παρα την κακιστη κατασταση και την αποκαρδιωτικη εικονα των περισσοτερων απ' αυτες.

Το σημειωμα αυτο αναρτηθηκε στο αλμπουμ "ΑΠΟ ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΑΘΗΣ ΩΣ ΣΤΘΜΟ ΛΑΡΙΣΗΣ" στην σελιδα "Η ΑΘΗΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ" την 18.01.2012 στις 03:48 π.μ.
μεταβαση στην αναρτηση:
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=323819394297095&set=a.303881416290893.81897.149801415032228&type=3

Το σημειωμα αυτο αναρτηθηκε στον τοιχο του Γιαννης Λιναρδακης την 24.01.2012 στις 03:57 μ.μ.
μεταβαση στην αναρτηση:
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=110495559073980&id=100001894299391

περι εκτυπυπωσεως δραχμων

για οσους τους απασχολει αν τυπωνωνται δραχμες στο Νομισματοκοπειο.
1. Δεν μπορει να ξανατυπωθουν δραχμες με τις παλιες μητρες.
2. Μαλλον το νεο νομισμα δεν θα λεγεται δραχμη, επισημα τουλαχιστον.
3. Για αλλαγη νομισματος δεν ειναι απαραιτητη η υπαρξη του νεου νομισματος σε φυσικη μορφη, οποτε η κυκλοφορια αν και εφοσον αποφασισθει μορει να γινει την επομενη της αποφασεως μερα.


το σημειωμα γραφθηκε ως σχολιο σε αρθρο του Capital.gr
συνδεσμος στο αρθρο: http://www.capital.gr/News.asp?id=1381637

731 λεξεις για την πυρκαϊα του Ακροπολ Παλας

Το χειμωνιατικο βραδακι της Δευτερας 09/01/2012 ηταν ευχαριστο, χωρις κρυο, αερα, βροχη.

Λιγο μετα τις εξη και μιση οδηγουσα ανεβαινοντας την οδο Μαρνη απο την πλατεια Βαθης προς την λεωφορο Αλεξανδρας, ξαφνικα, φουλαριστοι, αναμεσα στα αυτοκινητα, περασαν τεσσερεις πεντε μοτοσυκλετες της ομαδας Διας.

Στην διασταυρωση με την οδο τριτης Σεπτεμβριου ειδα τους φωτισμενους με ισχυρο προβολεα καπνους πανω απο το Ακροπολ Παλας.

Ηταν ενα παραξενα εντυπωσιακο θεαμα. Ο αερας βρομοκοπουσε απο την απαισια μυρωδια καιομενων πλαστικων. Μεσα στον τελευταιο οροφο της προς την Μαρνη πτερυγας του κτίριου μικρες φλογες φαινοντουσαν πισω απο την σκαλωσια.

Πως διαολο πηρε φωτια ο τελευταιος οροφος, σκεφτηκα..., αλλα τελος παντων, η ζημια θα ειναι σχετικα μικρη.

Καμια εικοσαρια ανθρωποι στα πεζοδρομια κοιτουσαν τους καπνους, σχολιαζοντας χαλαρα, ενώ σε ελάχιστα μπαλκονια καποιοι χαζευαν μάλλον αδιαφορα, μόνο στην γωνια με την οδό Αβερωφ εξω από το ομορφο κτίριο της σχολης χορου υπηρχε κάποια ενταση από την νεολαια των σπουδαστων της.

Εκεινη την ωρα ενα περιπολικο της αστυνομιας πηρε θεση στην διασταυρωση Μαρνη και Πατησιων διακοπτοντας την κινηση προς την Ομονοια. Προσπερνωντας ειδα πως μπροστα από το κτίριο υπηρχαν ηδη πυροσβεστικες αντλιες και οι πυροσβεστες ειχαν μπει μέσα.

Παρκαρισα το αυτοκινητο σχετικα ψηλα, στην οδό Ζαϊμη, και γυρισα πίσω να δω και εγώ την πυρκαϊα, στο κατω κατω το Ακροπολ Παλας είναι ένα σημαντικο κτιριο.

Στην οδό Τοσιτσα αναμεσα στο Μουσειο και στο Πολυτεχνειο, απολυτη καθαριοτητα, ταξη και ηρεμια, ουτε ένα μισοπεθαμενο πρεζονι, μόνο τεσσερα πεντε ατομα (Συριοι, Ιρακινοι η κατι τετοιο) καθοντουσαν σε δυο παγκακια κουβεντιαζοντας ησυχα. Ωραια εικονα, αλλά χωρις ντοποιους.

Και τα δυο ρευματα κυκλοφοριας αυτοκινητων της οδου Πατησιων αδεια, αν και ειχε διακοπει η κίνηση μόνο προς την Ομονοια. Στα πεζοδρομια και στον δρομο οι λιγωτεροι από ογδοντα άνθρωποι (οι περισσοτεροι μεσανατολιτες και μερικοι αφρικανοι) που παρακολουθουσαν την πυρκαϊα, περιμενοντας το τρολεϋ, ηταν ανδρες, γυναικες ηταν μόνο δυο, μια σχετικα κακοπαθημενη μεσηλικη γειτονισσα και μια νεαρη με τον φιλο της (από λιγες λεξεις τους, το ντυσιμο και τις κινησεις τους καταλαβα πως η φωτια δεν τους απασχολουσε καθολου, και πως είναι ακόμη στα χαπια, δεν έχουν πεσει στις ενεσεις).

Πίσω από τα παλιωμενα ευτελη λαμαρινενια πανελα με τις κουρελιασμενες αφισες, ειδα την δυνατη φωτια στο βαθος του ισογειου, υπολογιζω να ηταν κοντα στο κλιμακοστασιο.

Αν είναι έτσι είναι παραξενο! Να παρει φωτια ένα κτίριο κοντα στο κλιμακοστασιο! Αν στο κτιριο ειχαν καταφυγει αστεγοι (όπως αργοτερα ακουσα πως υποτεθηκε) δεν θα εμεναν κοντα στο κλιμακοστασιο που είναι το ψυχροτερο σημειο των ακατοικητων κτιριων, ολο ρευματα αερα, θα προτιμουσαν έναν κλειστο, χαμηλοταβανο χωρο, ισως στο υπογειο η σε καποιο δωματιο οροφου. Το κλιμακοστασιο αντιθετα είναι ένα καλο σημειο για εμπρησμο, λειτουργει σαν καμιναδα γιατι ρουφα την φωτια προς τα επανω, βοηθωντας στην γρηγορη εξαπλωση της σε ολους τους ορόφους, ενώ αποκλειεται η χρηση της σκαλας από τους πυροσβεστες.

Αμηχανα, σαν να ημουν παρεισακτος, απομακρυνθηκα περπατωντας από το χωρις διαβατες πεζοδρομιο του Μουσειου προς την οδό Ιουλιανου.

Μεταξυ των οδων Βασιλεως Ηρακλειου και Μετσοβου, ουτε μια βιτρινα δεν ειχε φως (νομιζω πως τα περισσοτερα μαγαζια είναι ξενοικιαστα). Μετα την οδό Μετσοβου μόνο το φαστ φουντ ηταν φωτισμενο, περιμενοντας ανυπαρκτους πελατες, ο μαγαζατορας ασχολιοταν με το καθαρισμα του παγκου, πιθανοτατα δεν ειχε καν παρει ειδηση την φωτια, αλλά και αν την ειχε παρει ειδηση ασφαλως δεν τον ενδιεφερε.

Αν, όπως λεγεται, ο διαγωνισμος για την ανακυρυξη εργολαβου αποκαταστασης του κτιρίου έχει ολοκληρωθει και αν επικειται η έναρξη εργασιων νομιζω πως το Υπουργειο Πολιτισμου θα επρεπε να έχει εγκαταστησει 24ωρη φυλαξη του κτιρίου.

Μετα την πυρκαϊα, οποιοσδηποτε μπορει βασιμα να ισχυρισθει πως επιδεινωθηκε η στατικη κατασταση του κτιρίου, πως χρειάζεται νεα στατικη μελετη που ανατρεπει τα χρονοδιαγραμματα και σιγουρα τους προϋπολογισμους. Και ποιος μπορει να το αρνηθει;

Αλλα σε τετοια περιπτωση τι γινεται με τον εργολαβο;

Η ελαχιστου κοστους φυλαξη θα ειχε προστατευσει το κτίριο, το Υπουργειο, και τους φορολογουμενους από, ενδεχομενως, ανεξελεγκτη διογκωση του κοστους αποκαταστασης και επισκευης. Αλλά που τετοια σκεψη στους υπολογους, γιατί υπαρχουν υπολογοι.

Η προστασια των σπιτιων των υπουργων θεωρείται αυτονοητη δαπανη, η προστασια, δεν θα γραψω ενός διατηρητεου κτιρίου (που ισως δεν απασχολει τους πολιτικους)  αλλά, του δημοσιου χρηματος (του κοστους εργολαβιας) θεωρείται περιτη δαπανη, αλλοιως το Ακροπολ Παλας δεν θα ηταν αφυλακτο αυτή την εποχη.

Και μια διευκρινηση για να μη παρεξηγηθω.

Το σημειωμα δεν αφορά ουτε την πυρκαϊα, ουτε το Ακροπολ Παλας, ουτε το Υπουργειο Πολιτισμου, ουτε την εργολαβια.

Το σημειωμα αφορα τα αποκαϊδια της κεντρικης Αθηνας.


Το σημειωμα αναρτηθηκε στο facebook.
με δυο συννεχομενα σχολια στο αλμπουμ "ACROPOLE PALACE" της σελιδας "Η ΑΘΗΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ".
Συνδεσμος με το αλμπουμ: https://www.facebook.com/media/set/?set=a.212482008764168.55863.149801415032228&type=1
στο προφιλ "Γιαννης Λιναρδακης".
Συνδεσμος στην αναρτηση: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=267885979945140&id=100001894299391
Το σημειωμα αυτο κοινοποιηθηκε απο το αλμπουμ "σημειωματα για την Αθηνα" του Γιαννης Λιναρδακης στον τοιχο της ομαδας "Καθε Σαββατο στην Αθηνα" στο facebook την  02.02.2013

Συνδεσμος στην αναρτηση:
https://www.facebook.com/groups/107446506033882/permalink/324051367706727/

περι φιλιου, υποκλισεως, γελιου των σκυλιων και των γατιων

Το σημειωμα γραφτηκε με αφορμη την παρακατω αναρτηση της Niki Lidaki Akogiounoglou στο facebook:

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=251200851620123&id=100001236867439

Αυτή είναι έγκυος κι αυτός την έσωσε από μια φωτιά, βγάζοντάς την στην πίσω αυλή.

Οποιος εχει παρατηρησει απο κοντα γατες και σκυλους καταλαβαινει πως αυτο που εμεις ονομαζουμε φιλι δηλαδη (κατ αρχην) το ακουμπημα με τα χειλη, ειναι μια συμβατικη μορφη του γλυψιματος των ζωων, εχει το ιδιο νοημα και γινεται σε παρομοιες συναισθηματικες περιπτωσεις (εξ αλλου το ανθρωπινο φιλι συχνα εχει και γλυψιμο).
Επεισης οποιος ειναι κοντα στους σκυλους (περισσοτερο απο τις γατες) ξερει πολυ καλα πως υποκλινονται, Το τεντομα με καμψη της μεσης και λυγισμα των μπροστινων ποδιων ειναι ακριβως ιδιο με την κλιση του ανθρωπινου σωματος κατα την υποκλιση (με την μικρη κινισιολογικη διαφορα που προκυπτει απο το οτι τα ζωα πατουν σε τεσσερα ποδια ενω οι ανθρωποι σε δυο).
Και ακομη, οι σκυλοι γελουν αλλα το γελιο τους μοιαζει με το ανθρωπινο μονο κατα το οτι γινεται με χασκον στομα, γιατι κατα τα αλλα φαινεται σαν να δειχνουν τα δοντια τους (η διαφορα απο το πραγματικο απειλητικο δειξιμο των δοντιων ειναι οτι συνηθως οταν οι σκυλοι δειχνουν τα δοντα γελωντας εινα χαρουμενοι, χαλαροι και ξαπλωμενοι στο πλαι η ανασκελα με την κοιλια απροστατευτη).

καλη χρονια 2012

ευχομαι σε ολους καλη χρονια
με φωτογραφια απο δυο μολυβενια στρατιωτακια
(οτι απεμεινε απο τα δωρα που ελαβα το 1956; η 1957;
- καθυστερημενα χρονια πολλα γιατι τα στρατιωτακια ειχαν λιποτακτησει και ειχαν χωθει σε κρυψωνα που δεν φανταζομουν...... και μεχρι να τα βρω σχεδον περασε η μερα)

η φωτογραφια, ως ασχετη με την ομαδα, ας αφαιρεθει απο τους διαχειρηστες αργοτερα

αναρτηση στο facebook:
https://www.facebook.com/groups/164459876970543/218595751556955/

εγω παντως ειμαι υπερ του κ. Εφραιμ, του Βατοπεδινου.

Το σημειωμα γραφηκε ως δυο σχολια στην αναρτηση της Alexandra Kossiori στο facebook στις 28-12-2011 στις 3:23 π.μ. & 4:19 π.μ. 
μεταβαση στην αναρτηση:
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=2516085217792&id=1123050679
Το σημειωμα αναρτηθηκε στον τοιχο του Γιαννης Λιναρδακης στο facebook στις 28-12-2011 στις 05:00 π.μ. 
μεταβαση στην αναρτηση:
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=340284709316331&id=100001894299391


Ενα μηνα ακριβως πριν την συλληψη και την φυλακιση του ο διωκομενος στην Ελλαδα κ. Εφραιμ, ειναι φανερο πως πηγε, ζητησε και ελαβε την υποστηριξη του κ. Πουτιν.
Αποδωση τιμων αρχηγου κρατους στον καλογερο, δυο (καθαρα πολιτικες / διπλωματικες) πολυωρες συναντησεις με τον κ. Πουτιν, (χωρις παρουσια ρωσων παπαδων που ηταν, φαινεται, περιτοι γιατι, ασφαλως, τα θεματα της συζητησης δεν ηταν "πνευματικα"), ρωσικη κριτικη της συλληψης και δημιουργια ρωσικης σελιδας στο facebook υπερ του κ. Εφραιμ!
Ανεξοδη (προς το παρον) μεν ισχυρη και πολλαπλη δε η Ρωσικη στηριξη.


Μου αρεσουν ο κ. Εφραιμ και ο κ. Πουτιν γιατι ειναι ανθρωποι αξιοι.
ειναι πολυ τυχεροι οι Ρωσοι που τους διοικει ο κ. Πουτιν και ευχομαι να συνεχισει να τους διοικει για πολλα χρονια.
Οι Ελληνες ειναι τελειως ατυχοι, αυτοι που τους διοικουν οχι μονο ειναι τελειως αναξιοι, αλλα (οι αναξιοι) δεν αφηνουν εναν αξιο ανθρωπο να διοικει ουτε καν ενα μοναστηρι, πως να παει μπροστα αυτο το κρατος!!


Οι θρησκειες ειναι στρατοι.
Επεμβαινουν στο εσωτερικο των κρατων αλλα και στις μεταξυ κρατων σχεσεις και, στην αναγκη σκοτωνουν.
Ειναι τεραστιο λαθος ενω τα αλλα κρατη εχουν, και ενισχυουν, τετοιους στρατους, (εστω και μονο) να συζητειται ο θρησκευτικος αφοπλισμος της Ελλαδας.
Αλλο αθεϊα και αλλο αφοπλισμος!
Οι στρατοι (και οι θρησκευτικοι στρατοι) για να συντηρουνται χρειαζονται πορους, στρατηγους και διπλωματες.
Ο κ. Εφραιμ ειναι φανερο πως ειναι ικανος και στα οικονομικα και στην στρατηγικη και στην διπλωματια.
Ενω αλλα κρατη ενισχυουν οικονομικα και διπλωματικα τις κρατικες εκκλησιες τους που ηγουνται των θρησκευτικων στρατων τους στην Ελλαδα ειναι πολλοι αυτοι που θελουν την οικονομικη αποδυναμωση της Ελληνικης κρατικης εκκλησιας, δηλαδη πρακτικα την εξασθενηση του Ελληνικου θρησκευτικου στρατου.


Το λεγομενο σκανδαλο του Βατοπεδιου (αν η ανταλλαγη των ακινητων ηταν ελαττωματικη) θα ενισχυε το λαμπροτερο μοναστηρι του Αγιου ορους, μια ας πουμε σημαντικη φρουρα, του Ελληνικου θρησκευτικου στρατου.
Εγω αυτο το θεωρω σωστο και ειμαι (προς το παρον και συμφωνα με οσα ειναι γνωστα) υπερ του κ Εφραιμ.


Οταν αφοπλισθουν θρησκευτικα ολα τα γειτονικα στην Ελλαδα κρατη, τοτε θα αλλαξω και εγω αποψη, και, θα υποστηριξω αποκρατικοποιηση της εκκλησιας της Ελλαδας, μεχρι τοτε θεωρω απαραιτητη την υπαρξη ισχυρης κρατικης εκκλησιας.

Τι κι' αν τα χρονια περνουν....
Γυρω στα Χριστουλεννα / Χειμερινο ηλιοστασιο, λιγο πριν την τυπικη ληξη του παλιου χρονου,
τα κλαδια με τα πρωτα ανθη του νεου χρονου παντα με εντυπωσιαζουν.

μιμοζα (acacia dealbata) στην οδο Ηλεκτρουπολεως στην Αργυρουπολη
ολανθιστη 26-12-2011 πριν τον χειμωνα που ερχεται.

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=242710242468784&set=a.155845897821886.39362.100001894299391&type=1

σχολικη ευχετηρια καρτα χριστουγεννα 1954

χρονια πολλα
με μια σχολικη ευχετηρια καρτα του 1954
(οταν ημουν στην 1η δημοτικου καθε παιδακι εστειλε χριστουγενιατικες ευχες στους γονεις του με μια εντυπη καρτα επιχρωματισμενη με χρωματιστα μολυβια. αυτη ειναι η δικη μου καρτα)
https://www.facebook.com/groups/164459876970543/214407598642437/

Η ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΓΑΠΗΘΗΚΕ (Μην εγκαταλείψεις ποτέ το σκυλάκι σου)

Η ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΓΑΠΗΘΗΚΕ (Μην εγκαταλείψεις ποτέ το σκυλάκι σου)

1η εßδοµάδα. Σήµερα είµαι ηλικίας µιας εßδοµάδας. Τι χαρά να είµαι µέρος αυτού του Κόσµου!

1 µηνός. Η µαµά µου µε φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι µια εξαιρετική µητέρα.

2 µηνών. Σήµερα µε χώρισαν από τη µητέρα µας. Ήταν πολύ ανήσυχη και µε τα µάτια της µε χαιρετούσε. Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά µου να µε φροντίζει το ίδιο καλά µε τη µαµά µου.

4 µηνών. Έχω µεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραßάνε την προσοχή µου. Υπάρχουν µερικά παιδιά στο σπίτι που µου είναι σαν «µικρά αδερφάκια». Παίζουµε πολύ, τραßάνε την ουρά µου κι εγώ τους δίνω µικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.

5 µηνών. Σήµερα µου φωνάξανε. Η κυρία µου ήταν πολύ αναστατωµένη επειδή ούρησα µέσα στο σπίτι. Όµως δεν µου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό.. Επίσης, κοιµάµαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!

8 µηνών. Είµαι ένα πολύ χαρούµενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνοµαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευµένος... Νοµίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική µου και, συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό µου, σκάßοντας στο χώµα σαν τους προγόνους µου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιµάζουν να µου µάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγµατα που κάνω να είναι εντάξει!

12 µηνών. Σήµερα έγινα ενός έτους. Είµαι ένας ενήλικος σκύλος. Όµως τα αφεντικά µου λένε ότι µεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίµεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για µένα!

13 µηνών. Σήµερα µε έδεσαν. Σχεδόν δεν µπορούσα να κουνηθώ, να ßρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να ßρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεßαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα µε επιτηρούν και ότι είµαι αχάριστος. Δεν καταλαßαίνω τίποτε απ' όσα µου συµßαίνουν.

15 µηνών. Όλα έχουν αλλάξει τώρα... Με κρατάνε συνέχεια κλειδωµένο στη ßεράντα. Αισθάνοµαι πολύ µόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά µου δεν µε θέλει πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν ßρέχει, δεν έχω µια στέγη πάνω από το κεφάλι µου..

16 µηνών. Σήµερα µε έßγαλαν από τη ßεράντα. Ήµουνα σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε είχε συγχωρέσει. Ήµουν τόσο χαρούµενός που χοροπήδαγα από ενθουσιασµό. Η ουρά µου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα µε πήγαιναν ßόλτα! Κατευθυνθήκαµε προς τον αυτοκινητόδροµο, και άξαφνα, σταµάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ ßγήκα έξω, χαρούµενος, γιατί σκεπτόµουν ότι θα περνάγαµε τη µέρα µας στην εξοχή. Δεν καταλαßαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε, περιµένετε!» - γάßγισα. Με ξέχασαν... Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο µε όλη τη δύναµή µου. Η αγωνία µου µεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαßαίνω, ενώ δεν µπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασµα και αυτοί δεν σταµατούσαν, ότι µε είχαν εγκαταλείψει!

17 µηνών. Έψαχνα µάταια να ßρω το δρόµο για να γυρίσω σπίτι. Είµαι µόνος και αισθάνοµαι χαµένος. Στις περιπλανήσεις µου, συναντάω µερικούς ανθρώπους µε καλή καρδιά που µε κοιτάνε µε θλίψη και µου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ µε τα µάτια µου, από τα ßάθη της ψυχής µου. Εύχοµαι να µε υιοθετούσαν. Θα ήµουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όµως, αυτοί απλά λένε: «καηµένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί».

18 µηνών. Πριν από µερικές ηµέρες, πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά µικρά και µεγαλύτερα σαν τα «µικρά µου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και µια οµάδα από τα µικρότερα παιδιά γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δούνε «ποιος σηµαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες µε χτύπησε στο µάτι και, έκτοτε, δεν µπορώ να δω καθόλου µε αυτό το µάτι.

19 µηνών. Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι µε λυπόντουσαν. Τώρα είµαι πολύ αδύνατος και αδύναµος και η όψη µου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα µου µάτι και οι άνθρωποι µε διώχνουν µε τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.

20 µηνών.. Κινούµαι µε εξαιρετικά µεγάλη δυσκολία. Σήµερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόµο, µε χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόµουνα στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόµο, όµως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεµάτο ικανοποίηση ßλέµµα του οδηγού, που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που µε πάτησε. Εύχοµαι να µε είχε σκοτώσει! Όµως, απλά µου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω µου πόδια! Ο πόνος ήταν ανυπόφορος! Τα πόδια µου δεν µε υπακούνε και µόλις µε τεράστια δυσκολία µπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόµου. Επί δέκα µέρες έχω µείνει εκτεθειµένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή ßροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν µπορώ πλέον να κουνηθώ. Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκοµαι σε ένα πολύ υγρό µέρος, και φαίνεται ότι ακόµη και το τρίχωµά µου µαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν µε προσέχουν, άλλοι λένε: «µην πλησιάζεις».Είµαι σχεδόν αναίσθητος, όµως, µια ελάχιστη δύναµη από τα ßάθη του σώµατός µου µε αναγκάζει να ανοίξω τα µάτια µου.. Η γλυκύτητα στη φωνή της µε έκανε να αντιδράσω. «Καηµένο µου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε.. Μαζί µε την γυναίκα ήταν ένας άντρας µε λευκή ποδιά που µε ακούµπησε και είπε: «Λυπάµαι, κυρία µου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον ßοηθήσουµε να ßγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, µε δάκρυα να τρέχουν ποτάµι στα µάγουλά της, συµφώνησε. Όσο καλύτερα µπορούσα, κούνησα την ουρά µου και την ευχαρίστησα, µε τα µάτια µου, για τη ßοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεµα.Ενώ αισθανόµουν το ελαφρύ τσίµπηµα της ßελόνας, πριν από αυτόν τον µακρύ ύπνο, η τελευταία µου σκέψη ήταν:

«γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν µε ήθελε κανείς;».

«Δεν µπορείς να σώσεις κάθε ζώο στον κόσµο όµως, για αυτό το ένα που σώζεις, ΕΙΝΑΙ ο κόσµος».Στείλτε το όπου µπορείτε. Όχι µόνον σ' αυτούς που θα δακρύσουν, αλλά κυρίως σ' αυτούς που κάποτε ίσως και να εγκατέλειπαν ένα σκυλί στον δρόµο...

κτιριο διοικησης Α.Π.Θ.

σκεφθηκα πολυ αν αυτη την φωτογραφια επρεπε να την κρατησω και να την αναρτησω η να την πεταξω.
τελικα αποφασισα να κρατησω και να την αναρτησω,
............... για αρχειακους λογους.


πριν 35 - 40 χρονια ενα τετοιο κτιριο και μαλιστα πανω σε πλατφορμα ηταν πολυ σπουδαιο (αξιο προσοχης και μελετης), σημερα παρα την επιβλητικη μορφη, τον ογκο και, (ισως) την συγχρονη (ακομη) κατασκευη του δεν ειμαι σιγουρος πως, εστω και κατ' ελαχιστο, θα επιρεαζε τις συνθετικες η σχεδιαστικες αποφασεις οποιοδηποτε.
ειναι η μοιρα του γερασμενου, του τετριμενου, του παρωχημενου αυτου που ανηκει σε αλλη, παλια εποχη.


προοπτικο σχεδιο του κτιριακου συγκροτηματος νομικης, θεολογικης, βιβλιοθηκης και διοικησης του πανεπιστημιου Θεσσαλονικης.
1966-1976 
και
κτιριο διοικησης του πανεπιστημιου Θεσσαλονικης.
1966
αρχιτεκτονες Κ. Φινες, Κ. Παπαϊωαννου.
φωτογραφια Δ. Καλαποδας.
απο το αρθρο "Τοπια εκμοντερνισμου - Ελληνικη αρχιτεκτονικη ΄60 και ΄90", των Γιαννη Αισωπου και Γιωργου Σημαιοφοριδη στο περιοδικο του συλλογου αρχιτεκτονων.


αναρτηση στο facebook με τα σχετικα σχολια:
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=234989949907480&set=o.8080169598&type=1